De kans is groot dat het hoger beroep tegen FvD-politicus Gideon van Meijeren (FvD) deze week grotendeels aan u voorbij is gegaan. Er was geen landelijke pers aanwezig. Dat is ook niet zo raar, want een hoger beroep is doorgaans een herhaling van zetten en de FvD-politicus gebruikt zijn rechtsgang grotendeels voor zijn eigen politieke strijd. Dat was nu niet anders. Verwacht van mij dan ook geen verslag van de zitting (los van een live-verslag op mijn rechtbankaccount). Maar er viel mij wel iets anders op. En daar wil ik graag even aandacht voor vragen.
Gideon van Meijeren werd eerder veroordeeld voor het aanzetten tot geweld tegen het openbaar gezag. Zowel volgens het Openbaar Ministerie als de rechtbank had de volksvertegenwoordiger zijn publiek in twee verschillende situaties de optie tot geweld tegen de overheid gepresenteerd. Het Volk moest maar naar de Tweede Kamer marcheren om de regering omver te werpen en er mocht geen taboe rusten op geweld tegen de politie als boeren (‘mensen die niets meer te verliezen hebben’) te maken zouden krijgen met onteigening.
Zoals Van Meijeren het zelf stelt: het Volk moet weer de macht over de Staat krijgen.
Selectief
Tijdens het hoger beroep viel mij vooral op dat Van Meijeren nogal selectief shopt als het om zijn eigen wereldbeeld en argumenten gaat. En dan druk ik mij nog heel erg voorzichtig uit. Als politicus is hij mordicus tegen de macht en invloed van de Europese Unie bijvoorbeeld, maar als verdachte deed hij nadrukkelijk een beroep op Europese wetgeving.
Sterker: Van Meijeren verwees nadrukkelijk naar het EVRM en vroeg het Hof feitelijk om het nationaal recht ondergeschikt te maken aan Europees recht. Een best wel wonderlijke constructie voor iemand die gruwelt van alles wat buiten de Nederlandse invloedssfeer valt.
En ik wil het u nog wel sterker vertellen: terwijl Van Meijeren een beroep deed op het EVRM, twitterde zijn eigen politiek leider Lidewij de Vos dat Nederland zich terug zou moeten trekken uit het – checkt notes – EVRM.
Minderheden
Zijn eigen partij benadrukt voortdurend dat het niet zo kan zijn dat een minderheid in Nederland gaat bepalen hoe het in ons land gaat. Zijn eigen partijleider waarschuwt voortdurend voor omvolking en de macht van een ‘Afrikaanse minderheid’ in Nederland. Ironisch genoeg oreerde Van Meijeren in de rechtszaal dat Nederland helemaal geen goed functionerende democratische rechtstaat meer kent, mede omdat ‘de tirannie van de meerderheid’ heerst in de Tweede Kamer.
Kennelijk is Van Meijeren erg bang voor de ‘macht’ van een minderheid in de samenleving, maar meent hij dat een minderheid in zijn eigen Tweede Kamer meer macht zou moeten hebben. Sterker: dat een minderheid (boeren) met geweld maar moeten afdwingen dat ze gehoord worden.
Kosten
En zo zijn er meer zaken die niet met elkaar stroken. Zijn eigen partij heeft het bepaald niet zo op met verdachten en daders. In het partijprogramma van de FvD staat dat er een hardere aanpak moet komen. Relschoppers moeten kosten zelf dragen en handhavingskosten moeten ook door de daders opgehoest worden. Bovendien zouden er veel minder taakstraffen moeten worden uitgedeeld.
Bijzonder, want de partij van Van Meijeren startte zelf een crowdfundactie voor de kosten van dader Van Meijeren. Sympathisanten doneerden bijna 90.000 euro voor rechtsbijstand, dan hebben we het over ongeveer 300 uren aan advocaatkosten.
Verdienmodel
Je gaat bijna denken aan een verdienmodel, want ten eerste heeft geen enkele advocaat 300 uren nodig voor deze relatief eenvoudige zaak en ten tweede voerde de volksvertegenwoordiger grotendeels zelf zijn verdediging, inclusief een heus eigen pleidooi. Ik schat zo in dat hij in totaal zeker 5 uren aan het woord was in de rechtszaal, tegenover krap 2 uurtjes voor zijn advocaat Boriana Petkova.
De verdediging voerde ondanks de vele uren die ze kennelijk nodig hadden, ook helemaal geen strafmaatverweer, kennelijk was de eerder door de rechtbank opgelegde taakstraf van 200 uur geen enkel probleem. Je zou toch verwachten dat Van Meijeren, gezien zijn politieke standpunten, een gloedvol betoog had gehouden over de onwenselijkheid van opnieuw weer een taakstraf.
Tegenstelling
Het betoog van de volksvertegenwoordiger kende nog een opmerkelijke tegenstelling. In geuren en kleuren vertelde Van Meijeren dat uit onderzoek is gebleken dat 30% van de Nederlanders het geen probleem vindt als de regering omver wordt geworpen. Toch beweerde hij doodleuk dat helemaal niemand zijn letterlijke woorden om de regering omver te werpen had opgevat als een aanmoediging om de regering omver te werpen (ondanks een stortvloed van reacties online met die strekking).
Het bracht een buitengewoon scherpe advocaat-generaal (officier van justitie in hoger beroep) ertoe om tamelijk dodelijk op te merken dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat leden van het publiek van Van Meijeren ‘tot die 30% behoort’.
Zelden hebben we een verdachte zo in zijn eigen val zien lopen.
Journalisten
De hypocrisie bleek tijdens het hoger beroep vol overgave aanwezig. Zo stelde Van Meijeren met diepgevoelde afkeur op een gegeven moment dat journalisten in Nederland niet zelden zaken verdraaien en wist zijn advocate Petkova (die mij consequent een ‘haatblogger’ noemt) te melden dat journalisten er altijd als de kippen bij zijn om negatief te schrijven over de FvD.
Toch gebruikte Van Meijeren de aanwezigheid van een ANP-journalist tijdens een van de gewraakte bijeenkomsten om zichzelf vrij te pleiten. Die journalist had namelijk keurig netjes opgeschreven dat Van Meijeren op had geroepen tot vreedzaam verzet. Kennelijk zijn journalisten alleen integer als ze opschrijven wat Van Meijeren wil dat ze opschrijven.
Principieel
Als Van Meijeren nou echt een principiële man was geweest – die staat voor zijn woorden – dan is het wel wat opmerkelijk dat hij eenmaal in de rechtszaal afstapt van zijn afkeer van Europese regels, zijn tegenstand tegen taakstraffen, zijn politieke retoriek dat minderheden het nooit voor het zeggen moeten hebben en zijn afkeur voor journalisten.
Volgens de volksvertegenwoordiger was en blijft de kern van zijn boodschap dat mensen louter vreedzaam in verzet moeten komen. Dat hij louter de woede en onvrede wilde kanaliseren, in goede banen wilde leiden. Dan is het wel opvallend dat hij tijdens meerdere bijeenkomsten en in meerdere media-uitingen nadrukkelijk de optie tot geweld open wenst te houden en keer op keer nadrukkelijk benoemde.
Sterker: zelfs onomwonden stelt dat er geen taboe mag rusten op het gebruik van geweld.
Hooligans
Ik weet niet hoe het met u zit, maar als ik voor een vak vol woedende hooligans sta, dan lijkt het mij wat apart om te beginnen over de legaliteit van geweld als mijn intentie is om de woede te kanaliseren en geweld juist te voorkomen.
Ik zou dan toch wel willen toegeven dat ‘marcheer naar de bestuurskamer en ga niet weg voor de bestuurders zijn opgestapt, want er mag geen taboe rusten op geweld’ toch op zijn minstens onverantwoord is in die setting. Dit klemt temeer nu Van Meijeren nog steeds een vastgepinde tweet op zijn tijdlijn heeft te staan met de tekst:
‘De staat gedraagt zich als een tiran die zich tegen de eigen bevolking heeft gekeerd. We worden onrechtmatig van onze meest fundamentele vrijheden en grondrechten beroofd. Het Nederlandse volk heeft niet alleen het recht, maar zelfs de morele plicht zich daartegen te verzetten’
En dit is geen toeval. Jaren geleden toonde de man al zijn ware aard, door in een emotioneel debat met Nilüfer Gündoğan van Volt te stellen dat hij trots was op zijn achterban voor het sturen van haatberichten aan haar. So much voor vreedzaam protest, zullen we maar zeggen.
In diezelfde periode beloofde hij een kamerlid van D66 ’tribunalen’. Kennelijk stopte de zo door Van Meijeren heilig verklaarde vrijheid van meningsuiting bij D66.
Politiek proces
Merkwaardig is ook dat Van Meijeren het steeds heeft over een politiek proces, maar zelf zijn proces gebruikt om politiek te bedrijven.
Zo liet hij een video zien waarop Hugo de Jonge was te horen over het vaccineren en beelden werden getoond van politiegeweld. Zijn fans stonden buiten met een spandoek waarop te lezen viel: ‘Justitie = theater’. Opmerkelijk, want het was Van Meijeren en zijn advocate Petkova die er juist een theater van maakten in de rechtszaal.
Daar komt bij dat Van Meijeren zelf zijn proces aangreep om te stellen dat hij alleen maar werd vervolgd om hem als oppositielid de mond te snoeren.
Overmacht
En dan is er nog iets: Van Meijeren wenst zich te beroepen op overmacht c.q. noodweer. Of dit juridisch handig is, vraag ik mij af. Als er namelijk sprake is van overmacht of noodweer, dan erken je (juridisch) dat er een strafbaar feit is gepleegd.
In een dergelijke situatie stel je namelijk dat je een strafbaar feit pleegde, maar dat je door omstandigheden hiertoe werd gedwongen. Bijvoorbeeld als je iemand een vuistslag geeft omdat je zelf geslagen bent. Nu kun je dit natuurlijk altijd proberen, maar als je zelf zo hardnekkig stelt dat je niet opgeroepen hebt tot geweld (niet hebt geslagen), waarom dan beweren dat je die oproep uit overmacht of noodweer hebt gedaan?
Dat is hetzelfde als zeggen dat je je moest verweren met een vuistslag zonder te erkennen dat je die vuistslag hebt gegeven.
Loer
Mijn conclusie is dan ook niet zo ingewikkeld. Van Meijeren heeft zich willens en wetens mee laten slepen tijdens de coronapandemie. Hij zag zijn kans schoon om zijn politieke tegenstanders een loer te draaien, door mensen die al woedend waren de optie tot gewelddadig verzet voor te houden. Sterker nog: door zelfs heel erg duidelijk te beweren dat het gebruik van geweld niet altijd illegaal is.
Dat heeft niets te maken met het kanaliseren van woede, dat is een lont in een kruitvat steken terwijl er al vonken in het rond vliegen.
Baudet
Van Meijeren weet dit ook heel goed. Toen een idioot in een kroeg in Groningen zijn voormalige leider Thierry Baudet met een bierflesje te lijf ging, bleek hij toch bepaald geen voorstander van geweld.
‘Dit gaat door merg en been, ik blijf er gewoon helemaal naar van. Dit is pure haat waar we mee te maken hebben. Jarenlange demonisering leidt hiertoe’, aldus Van Meijeren.
Kennelijk is het demoniseren van de eigen overheid, politici met links gedachtengoed, journalisten en talloze minderheden dan weer gewoon ‘kritiek’, maar is stevige kritiek op Baudet een opmaat voor geweld. Waar dan kennelijk wel weer een taboe op moet rusten.
Ik denk zo maar eens dat Van Meijeren niet akkoord zou gaan met ‘noodweer’ als het aankomt op een idioot die geweld gebruikte vanwege zijn ‘zorgen’ over de invloed van Baudet.
Kruitvat
Van Meijeren heeft tijdens zijn rechtszaak bij de rechtbank en tijdens zijn hoger beroep ontzettend veel woorden nodig gehad om een heleboel rook te veroorzaken. Terwijl die rook nog opsteeg van het kruitvat waar hij zelf heel graag een vlammetje bij had willen houden.
Dat toegeven, dat zou pas principieel zijn.
Tot slot heb ik nog wel een gewetensvraag voor Van Meijeren zelf. Natuurlijk is de kans heel erg klein dat FvD (samen met de PVV bijvoorbeeld) een meerderheid zal halen in de Tweede Kamer. Maar stel nu eens dat die tijd aan gaat breken.
Gaat Van Meijeren dan ook pleiten voor meer macht in de Tweede Kamer voor minderheden? Mag er dan ook geen taboe rusten op het gebruik van geweld tegen Lidewij de Vos 1 als bepaalde (linkse) mensen menen dat die regering niet opkomt voor de belangen van het Volk?
Of ligt het dan toch weer heel anders?
Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Je kunt mij ook met een vast bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.
Niet geheel toevallig roept de voorzitster van FVD op om terugtrekking uit het EVRM. https://x.com/lidewij_devos/status/2016593972618043898 Dat de landelijke pers geen aandacht besteedde aan de uitspraak in beroep kan misschien vreemd lijken gezien de belangstelling in Rusland. https://tass.ru/mezhdunarodnaya-panorama/26293517 Honi soit qui mal y pense.
Het artikel mengt feiten en interpretaties door elkaar. Het beweert dat Van Meijeren geweld aanmoedigt, terwijl juridisch een groot verschil bestaat tussen politieke retoriek en daadwerkelijke oproep tot geweld. Ook worden juridische nuances genegeerd: het beroep op het EVRM is een standaardrecht voor elke verdachte, en alternatieve verdedigingsargumenten zoals overmacht betekenen niet automatisch tegenstrijdig handelen. Verder verwart het artikel partijstandpunten met persoonlijke acties in de rechtszaal en presenteert emotionele opinies als feiten. Kortom, de conclusie over hypocrisie is vooral gebaseerd op interpretatie, niet op harde feiten.
U vergeet wellicht dat Van Meijeren door de rechtbank is veroordeeld voor aanzetten tot geweld. U stelt verder dat het artikel meningen bevat en geen feiten. Het zal toeval zijn dat u geen voorbeelden noemt. Dat een beroep doen op het EVRM een recht is, is helemaal waar. Maar waarom wil Van Meijeren cs dat recht dan ontzeggen aan alle andere Nederlanders?