We hebben in Nederland sinds kort een homoseksuele minister-president. Dat is op zich goed nieuws wat rolmodellen betreft- had al veel eerder moeten gebeuren – maar in feite is het natuurlijk volstrekt niet van belang voor zijn functioneren. Toch maakt domrechts er een enorm punt van. Bij de mensen die dag in, dag uit klagen over homofobie bij moslims gaan alle maskers af nu ze ineens zelf grote problemen blijken te hebben met de openlijke homoseksueel Rob Jetten. De hypocrisie stijgt weer eens als een onwelriekende putlucht op uit het riool van sociale media.
Het is natuurlijk een ‘perfect storm’ voor de haters. Een politicus die door domrechts wordt gezien als (s)links (wat hij niet is, aangezien D66 progressief-liberaal is), van hun grote held Wilders heeft gewonnen tijdens de laatste verkiezingen en ook nog eens van de herenliefde.
Genoeg reden om iemand te haten als je zelf een stevige achterstand hebt tot fatsoen, opvoeding, waarden, normen en beschaving.
Linksch
Hoewel het piepjonge kabinet overduidelijk dominant van rechtse signatuur is, ziet domrechts het leiderschap ook nog eens als het ultieme bewijs voor de linksche teloorgang van het gehele Nederlandse rijk. We staan uiteraard aan de vooravond van een grootschalige ramp, waarmee het ‘dieprood communistische Amsterdam’ schril afsteekt.
Met name op X is de haat niet van de lucht. Onversneden openbare homohaat, maar (en dat is wellicht nog zorgelijker) ook verhulde haat. Van mensen die stellig beweren dat ze helemaal niets hebben tegen homo’s, maar (alles na maar is meestal een rode vlag) dat een minister-president niet zo ‘te koop moet lopen’ met zijn seksuele geaardheid.
‘Hij mag homo wese, maar ik hoef ut nie te sien!’
Dildo
Ik dacht bij het lezen van alle haat eerst nog aan een Rob Jetten die in schaarse lappen leer en rubber met een gigantische voorbinddildo om zijn kruis in een groezelige gay-bar foto’s en video’s laat maken voor zijn socials. Maar uiteraard is dat niet het geval. Waar het hier om gaat zijn foto’s van de kersverse minister-president, waarop hij bescheiden zit te knuffelen met zijn vriend.
Piet, hou de reling vast. Storm op zee. Benen stevig op het dek. Wat een schande zeg.
Een man die overduidelijk verliefd is op zijn partner, waarbij het geluk van hem afstraalt. Ja, dat moeten we niet hebben natuurlijk in dit landje van notoire klagers en zeikerds. Wat is er van ons geworden, zeg?
Hypocrisie
De hypocrisie is daarnaast weer stuitend.
Dezelfde mensen die in het verleden de openlijk homoseksuele Pim Fortuyn zowat de status van heilige gaven (en daarbij voor het gemak even over de verhalen van seks met veel te jonge Marokkaanse mannen heenstapten) en helemaal wegzwijmelen bij foto’s en beelden van een dolgelukkige Geert Wilders met zijn poezen, menen nu ineens dat een minister-president zijn persoonlijke geluk niet mag laten zien aan de wereld op zijn eigen kanalen.
Alsof we weer terug zijn in de jaren ’50, waarin alles wat afwijkt van de heteroseksuele norm doodgezwegen moest worden. Alsof het niet bestaat. Alsof een politicus nog steeds een muizige man moet zijn in een strak pak, zonder een eigen leven, persoonlijkheid of karakter.
Wat een geestelijke armoede.
Danspaal
Het interesseert mij persoonlijk werkelijk helemaal geen klote hoe Jetten zichzelf wenst te presenteren op zijn socials. Al gaat hij in een gele tangaslip met blauwe stippen aan een danspaal hangen. De mensen die aanstoot nemen aan zijn privéleven hebben namelijk heel simpel gesteld geen enkele donder te maken met dat leven.
Zoals ik ook niet van iedere kiesgerechtigde hoef te weten hoe vaak hij naar de hoeren gaat, pornofilms kijkt op zolder terwijl moeder de vrouw beneden de gehaktballen draait en kratten Schultenbrau leegtankt op vrijdagavond terwijl hij politici op sociale media een kogel door de kop wenst.
Op een iPhone overigens van de homoseksuele Tim Cook van Apple.
Buitenland
Jetten is minister-president en hij dient louter in die functie – en indien nodig – afgerekend te worden op beleid, wetten en regelgeving. Op hoe hij samen met zijn collega’s het land weet te besturen. Dat hoort bij de politiek en bij een volwassen democratie.
En dan de kritiek dat Jetten niet serieus genomen zal worden in het buitenland vanwege zijn homoseksuele voorkeur. Van mensen die de handen stevig op elkaar slaan als Geert Wilders vrijwel dagelijks moslims tot in de kern beledigd. Alsof je daarmee mondiaal serieus zal worden genomen in een wereld waar 2 miljard moslims wonen (ja, die wonen ook in Westerse landen).
Maar dan is het natuurlijk geen probleem, want Wilders is zo lekker normaal heteroseksueel en houdt zo van zijn poezen.
Autonomie
Nederland is een verdomd klein landje met een hele grote mond en als er iets is waarom wij niet serieus worden genomen dan is het omdat een groot deel van de wereldbevolking niet eens weet waar Nederland ligt. Niet omdat een minister-president homoseksueel is. Daar komt nog eens bij dat het natuurlijk de wereld op zijn kop is als we zouden moeten buigen voor homofobe leiders als het gaat om wie wij naar voren schuiven als minister-president.
Ik dacht wat dat betreft altijd dat domrechts zo enorm voorstander is van autonomie en bijkans over moeten geven als ze van mening zijn dat andere landen voor ons bepalen hoe wij ons moeten gedragen.
En laten we ook niet doen alsof het allemaal zo uitzonderlijk is. In 2024 werd Gabriel Attal in Frankrijk de eerste openlijk homoseksuele premier. In 2023 de Letse Edgars Rinkēvičs, van 2017 tot 2024 was Ana Brnabić premier van Servië, Andorra heeft Xavier Espot Zamora, San Marino had in 2022 staatshoofd Paolo Rondelli en Leo Varadkar was al twee keer premier van Ierland. Elio Di Rupo was van 2011 tot 2014 premier in België. Xavier Bettel (Luxemburg) van 2013 tot 2023.
Allemaal zijn ze van de heren- of damesliefde.
Hilarisch
Het is natuurlijk verder ook tamelijk hilarisch dat domrechts moeite heeft met het geluk van een premier en meent dat hij daardoor niet geschikt is voor de politiek, maar tegelijkertijd geen enkel probleem heeft met een politicus die is veroordeeld voor het aanzetten tot geweld tegen het openbaar gezag (Gideon van Meijeren) en een politiek leider die een strafblad heeft voor racistische groepsbelediging (Wilders).
Om maar te zwijgen over het dubieuze seksuele gedrag van Dion Graus of de veroordelingen van Thierry Baudet en Pepijn van Houwelingen van FvD.
Doodstraf
Kennelijk is de herenliefde heel wat erger dan mensen die in de Tweede Kamer zitten en daadwerkelijk strafbare feiten hebben gepleegd. En dat komende van mensen die doorgaans al de doodstraf wensen bij de diefstal van een kinderfiets.
De grote grap is natuurlijk dat domrechts zich de laatste weken wat (homo)haat en weerstand tegen andersdenkenden betreft tot hetzelfde kamp weet te rekenen als de door hen zo gehate radicale moslims.
Ik mompel maar in mijzelf:
‘Het is gezien. het is niet onopgemerkt gebleven’
Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Je kunt m ook met een vast per bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.
Wederom de bekende spijker
Donatie natuurlijk, mensen kunnen het ook gratis lezen maar ik waardeer de journalist
Weer een flinke lunch binnen gehaald Chris!
Wat ik waardeer aan dit stuk is dat het een belangrijk onderscheid maakt: een minister-president hoort primair beoordeeld te worden op beleid en bestuurlijke kwaliteit, niet op seksuele oriëntatie. Die normatieve helderheid is waardevol in een democratische rechtsstaat. Tegelijk laat het artikel zien hoe snel representatie alsnog onderwerp van debat wordt, juist omdat symboliek in politiek nooit volledig neutraal is. Dat sommige mensen zichtbaar ongemak tonen bij een openlijk homoseksuele premier, terwijl ze zich eerder profileerden als verdedigers van “westerse waarden”, legt inderdaad een spanningsveld bloot dat bespreekbaar mag worden gemaakt. Waar het stuk het sterkst is, vind ik, is in het blootleggen van die inconsistentie. Waar het wellicht aan kracht zou winnen, is als het iets minder leunt op typeringen van tegenstanders en iets meer op analyse van de onderliggende mechanismen: waarom blijft seksuele oriëntatie politiek geladen, zelfs in een land dat zichzelf als tolerant beschouwt? Al met al draagt het artikel bij aan een relevant gesprek.