Home > analyse > Donald Trump en de hypocrisie van het benoemen
analyseblendleexport

Donald Trump en de hypocrisie van het benoemen

Door de zege van Donald Trump is het ineens weer zeer actueel geworden. De nadruk en noodzaak van het grote luisteren naar het onbehagen en het al even kolossaal gewichtige benoemen. Maar hoe pijnlijk hypocriet is deze trend eigenlijk? Zij wij wel zo dol op benoemen en luisteren of alleen als het in ons eigen straatje past?

Het is inmiddels een reflex geworden om bij ieder bericht over de negatieve aspecten van alle elementen in onze samenleving te benadrukken dat we vooral niet moeten schromen om de zaken ‘te benoemen zoals ze zijn’. Een vluchteling die op seksueel gebied in de fout gaat, moet prominent in de spotlights staan, ook al schrijven we niet meer over iedere aanranding van een vrouw door een blanke meneer. Boze witte Amerikanen die ronduit racistische taal bezigen moeten vooral een uitlaatklep hebben. Een minderheid aan verontruste burgers die met stenen en vuurwerk een vergadering verstoren, dienen we vooral serieus te nemen en te begrijpen.

Tot zover niets aan de hand. Het kan nooit kwaad om te kijken wat mensen beweegt om dingen te doen, te zeggen of te laten. Nu meer dan ooit nodig zelfs. En journalisten dienen niet te zwijgen. Nieuws is nieuws. Punt. Maar werkt die zo belangrijk geachte dynamiek niet  twee kanten op?