Stuitende arrogantie van OM-Oost

Ze zeggen wel eens dat de wijzen uit het Oosten komen, maar daar durf ik wel wat ferme vraagtekens bij te plaatsen. Vanaf begin dit jaar deden meerdere mensen aangifte tegen een complotdenker die zich bij voortduring schuldig maakt aan een reeks strafbare feiten: bedreigingen, opruiing, stalking, laster, smaad en doxing. Week na week ging deze persoon door, wat uiteindelijk resulteerde in twaalf aangiftes. De opstelling van het OM in Oost-Nederland in deze kwestie is echter schrijnend arrogant en stuitend.

Voor de goede orde: we hebben het hier bepaald niet over onzin-aangiftes. Niet alleen is inmiddels besloten om de persoon in kwestie strafrechtelijk te vervolgen, maar de politie heeft inmiddels ook meerdere stopgesprekken gevoerd (waaronder voor de dreiging iemand dood te schieten).

Mocht u dat niet weten: een stopgesprek kan alleen als er sprake is van de constatering van een strafbaar feit en wordt in de regel slechts eenmaal gevoerd. Daarna verliest een stopgesprek immers niet alleen zijn kracht, de pleger wordt na meerdere stopgesprekken juist gesterkt: ‘er zitten immers geen concrete gevolgen aan het strafbare gedrag, dus waarom zou ik niet doorgaan?’

Schorsing

Zelfs een particuliere belangenorganisatie waar de persoon in een onbewaakt moment lid van was geworden, besloot het lidmaatschap te schorsen vanwege de bedreigingen en de stalking. Daar komt bij dat deze verdachte letterlijk meerdere keren zelf toe heeft gegeven ernstige bedreigingen te hebben geuit en laster online te hebben gezet.

Sterker nog: de persoon in kwestie vroeg de politie al eens omstandig en met gevoel voor drama om zelf opgehaald te worden wegens gepleegde strafbare feiten…

Kapot

De verdachte windt er dus zelf geen doekjes om en stelt tegen derden dat ze Norbert Dikkeboom en ondergetekende ‘kapot wil maken’ (daar zijn audio-opnames van) en dat ze een ‘diepe, oprechte haat’ voelt voor ons. In een recente tweet stelde ze dat ze hoopte dat ik niet langer ‘een aandeel zou hebben op deze aardbol’. Al eerder bezwoer ze dat ik compleet mishandeld moest worden en daardoor ‘door een rietje’ zou gaan eten.

Als ze daar tbs voor zou krijgen, dan zou ze zelfmoord plegen en zich beschouwen als een martelaar.

Helemaal in het begin van deze onverkwikkelijke toestand poseerde ze al eens met een veroordeelde complotdenker (terwijl ze klompen in haar handen hield) en schreef ze er de tekst bij dat ze de oorlog aan mij verklaarde.

Mocht u zich nog afvragen wie er begonnen is…

Arrestatieteam

Goed, terug naar de bedenkelijke rol van het OM.

Natuurlijk is het in Nederland zo dat er geruime tijd zit tussen een aangifte en een rechtszaak. Dat is ook niet het probleem hier.

Maar terwijl complotdenkers als Okkie Durham en Niels Hoekman voor een vergelijkbare dynamiek met een arrestatieteam uit huis werden gehaald en de voormalige docent Laurens Buijs (aangehouden en enige tijd in crisisopname geplaatst) én fakkeldreiger Max van den Berg inmiddels al lang en breed zijn veroordeeld (tot celstraffen), blijft de eerdergenoemde complotdenker (voorlopig) buiten schot en duurt de kwaadaardige laster tot op de dag van vandaag voort.

Met dank aan het Openbaar Ministerie in Arnhem.

Aangifte

Eerst maar eens terug in de tijd: de eerste aangifte tegen de complotdenker stamt van februari 2025, nu ruim tien maanden geleden. Die aangifte is van mij en werd gedaan bij de politie in de regio Den Haag (West). Aan de aangifte gingen meerdere waarschuwingen vooraf.

Sinds die tijd zijn er niet alleen 11 aangiftes bijgekomen (waaronder een groot aantal in de regio Oost, de regio waar Norbert Dikkeboom woont), maar is er ook door de tijd heen zeker zes keer gevraagd om een onderhoud met het parket in Oost.

Waarom?

Omdat wij als geen ander weten dat goede communicatie kan voorkomen dat het verkeerd gaat.

En daar kregen we achteraf meer dan volledig gelijk in.

Aanhouding

Want toen uiteindelijk het parket in Arnhem na maanden van oorverdovende stilte de complotdenker had aangehouden (en weer had heengezonden zonder voorwaarden, ook zo handig) en er werd besloten om haar te gaan vervolgen, bleek een deel van mijn aangifte niet meegenomen.

Omdat het onzin was?

Nou nee, omdat de recherche in Oost letterlijk communiceerde dat ze ‘het werk van West niet gaan doen’. Met andere woorden: ondanks een shitload aan door mij aangeleverd bewijs, werd er simpelweg niet naar gekeken, omdat een andere regio het maar op moest pakken.

West

En erger nog: de aangifte werd ook niet naar het parket in West gezonden om daar verder uitgelopen te worden. Toen ik contact zocht met het OM in Rotterdam gaven ze daar ook aan inhoudelijk niets van de zaak te weten, behalve dat het in zijn geheel was doorgestuurd naar Oost en dat ze het daar op zouden pakken.

En zo kon het gebeuren dat het parket in Arnhem een deel van mijn aangifte niet in behandeling nam zonder er (volledig) onderzoek naar te hebben gedaan. Er is gewoon niet gekeken naar een deel van het bewijs.

Terwijl dat bewijs letterlijk bij de aangifte is aangeleverd.

Bedenk hierbij ook even dat politie, OM en de journalistiek in het kader van het project PersVeilig hebben afgesproken dat strafbare feiten gepleegd tegen journalisten (met een bekende verdachte) altijd dienen te leiden tot opsporingshandelingen.

Schönfeld

Een gegeven overigens dat al ernstig door het parket in Oost werd geschonden toen werd besloten geen vervolg te geven aan een aangifte van mij tegen complotdenker en veroordeelde crimineel Ron Schönfeld (onder meer tien jaar cel wegens een poging doodslag), nadat hij letterlijk een strafbaar feit tegen mij pleegde in de rechtszaal.

Onder het oog en oor van een officier van justitie, een rechter en een griffier notabene. Het OM kreeg het bij monde van een gebiedsofficier zelfs voor elkaar om te stellen dat ze ‘daar de politie niet mee wilde belasten’.

Begripvol

Maar het wordt erger, want op een gegeven moment kregen wij contact met slachtoffer coördinator Dana Neumann van het OM in Arnhem. Een zeer vriendelijke vrouw, die op het oog zeer welwillend en begripvol was.

Toen wij haar twee maanden geleden vertelden dat de complotdenker nog steeds bezig was met het plegen van strafbare feiten en nadrukkelijk om een gedragsaanwijzing (stoppen of je gaat achter de deur) vroegen, reageerde ze begripvol.

Dit moest inderdaad stoppen, zo was haar hoopvolle insteek. En dat kon inderdaad met een gedragsaanwijzing van het OM, zo speelde zij de woorden van de zaaksofficier door. Dezelfde zaaksofficier die zich al maanden verstopte en weigerde om zelf contact op te nemen.

Nieuw

Er lag alleen een probleem: voor een dergelijke aanwijzing had ze nieuwe aangiftes nodig. Of wij even een nieuwe aangifte konden doen voor de nieuwe strafbare feiten?

Uiteraard konden we dat en deden we dat. Weer namen we de tijd en de moeite om een uitgebreid verhaal op papier te zetten, leverden dat in bij de politie en ondertekenden dat digitaal. Norbert Dikkeboom kreeg zelfs het verzoek (nota bene van het parket zelf) om de nieuwe aangifte (waaronder opnieuw bedreiging en laster) te richten aan de hoofdofficier Van Justitie Oost-Nederland, Marthyne Kunst.

Wat volgde was opnieuw helemaal niets. Er werd geen enkele actie ondernomen, er kwam geen enkele terugkoppeling. Helemaal niets. Nog geen mailtje of berichtje. Nada, niets.

‘Zoek het maar uit, beloftes doen we wel, maar we komen ze niet na, dikke doei en succes ermee’

Gods gratie

Meerdere telefoontjes en e-mails vanuit ons volgden. Men had immers zélf om de nieuwe aangiftes gevraagd? Ruim tien maanden na de eerste aangifte mocht het het OM in Arnhem dan toch bij Gods gratie behagen om mij en Norbert Dikkeboom op het parket uit te nodigen voor een gesprek. En wat we daar meemaakten tart wat ons betreft iedere beschrijving.

We werden geconfronteerd met officier van justitie Carlo Dronkers, die vanaf het begin non-verbaal duidelijk maakte dat hij het gebraden haantje in het kippenhok was en wij moesten luisteren. Meneer zou wel even aan zijn gehoorzame gehorigen vertellen hoe de wereld in elkaar steekt.

Toontje

Toen wij aan het begin van het gesprek uiterst beleefd vroegen of de heer Dronkers wellicht al langer de zaaksofficier was in de zaak rond de complotdenker, reageerde hij als door een wesp gestoken. Meneer vond ‘het toontje’ niet goed en dreigde zelfs op te stappen.

Totaal uit het niets. Dikkeboom en ik keken elkaar verbaasd aan. Waren wij wel op het goede adres?

Geheel volgens onze ervaringen met het parket bleef het bij woorden overigens, want meneer bleef gewoon zitten, waarschijnlijk omdat hij merkte dat wij bepaald niet onder de indruk waren van zijn hautaine opstelling.

Arrogant

In de rest van het gesprek bleef de officier buitengewoon arrogant en uit de hoogte. Meer dan eens kwam er niet meer dan een minzame lach over zijn lippen, als wij keurig netjes uitlegden waarom het OM wat ons betreft meer moest doen dan het deed.

Toen ik bijvoorbeeld met juridische onderbouwing uitlegde waarom het OM naar mijn mening onterecht een deel van mijn aangifte had laten liggen, reageerde deze man smalend met:

‘Oh, we hebben hier een strafrechtdeskundige in huis?’

25 jaar

Nou, meneer Dronkers, ik werk inderdaad al 25 jaar in rechtbanken in Nederland en het zal mij niet verbazen als ik minstens zoveel zaken heb gedraaid en net zoveel jurisprudentie heb gelezen als ene meneer Dronkers. Los daarvan zou het fijn zijn om eens inhoudelijk in te gaan op wat ik zeg, in plaats van smalend de deskundigheid van een ander in twijfel te trekken, louter omdat je zelf geen bevredigende antwoorden kunt verzinnen.

Mede omdat Norbert en ondergetekende nou ook niet bepaald van plan waren om over ons heen te lopen, bleef de sfeer stekelig en opnieuw toonde Dronkers zich van zijn meest arrogante zijde, bijvoorbeeld door te vragen of ik wellicht ‘een stukje’ zou gaan schrijven over het gesprek.

Een stukje, ook. Alsof ik zou zeggen dat meneertje in zijn togaatje als ambtenaartje vast vandaag nog wel ergens een zaakje heeft bij een politierechtertje.

Ontbieden

Het werd wat ons betreft helemaal bizar toen Dronkers trots aangaf dat hij de verdachte complotdenker zou ontbieden op zijn kantoor. Voor een stevig gesprek. Om een hele duidelijke ‘streep’ te trekken.

We wisten niet wat we hoorden. In totaal drie stopgesprekken, een aanhouding, een dag in de cel, het besluit om te vervolgen en dan vervolgens een jaar na de eerste aangifte nog even een foei-gesprekje? En een streep trekken? Bedoelde Dronkers een vierde streep?

Serieus?

Verstoppen

Helemaal de bloody limit was de opmerking van Dronkers dat ‘we’ moesten voorkomen dat ‘onze’ aangiftes het systeem zouden verstoppen. Niet te filmen natuurlijk, want als het OM gewoon op tijd in had gegrepen, dan waren de extra aangiftes helemaal niet nodig geweest.

Alsof je willens en wetens een serie-inbreker laat lopen en vervolgens de slachtoffers van nieuwe inbraken indirect verwijt aangifte te doen. Bovendien vroeg het OM zelf (bij monde van Dana Neumann) om een extra aangifte te doen en is dat ook letterlijk telkens de boodschap van de politie…

Wat wil je dan in hemelsnaam zeggen met de term ‘opstoppen’? Is dat dan niet gewoon een schandalig excuus om te verbloemen dat je zelf gewoon op je luie gat zit?

Schandalig

De toon van de heer Dronkers kan ik met een gerust hart schandalig noemen. Toen Dikkeboom in een licht emotioneel verhaal vertelde hoeveel last zijn kinderen hebben van de situatie en dat hij zich zorgen maakte om hun veiligheid, begon meneer Dronkers doodleuk over zijn eigen kinderen.

Die ‘ook wel eens worden aangesproken’ in de supermarkt.

Echt hoor: who the fuck cares? Totaal niet relevant, volledig toondoof en ver buiten je rol. Je zegt tegen een aangever van mishandeling toch ook niet dat je ook wel eens een keer een klap hebt gehad?

Aanval

Het werd er niet beter op toen ik ter verduidelijking van het verwarde gedrag van de complotdenker aangaf dat ik in november door de persoon in kwestie ben aangevallen in de rechtbank. Dronkers reageerde daarop door aan te stippen dat ik haar ook op een bepaalde manier had gegroet.

What the fuck zeg.

Dus als je iemand groet omdat je wél een goede opvoeding hebt gehad, is het oké om aangevallen te worden? Is dat serieus welke kant we op moeten?

Hoop

Aan het einde van het gesprek gloorde er wat hoop. De toon van Dronkers veranderde ietwat (misschien ook omdat wij niet onder de indruk waren) en hij liet weten dat hij eens zou kijken of het OM iets zou kunnen met het verwijt stalking.

Want ondanks zijn houding zag ook hij wel een zorgelijk patroon bij de verdachte.

Ergens fijn om te horen, maar heel erg overtuigend kwam het op mij niet over. Al was het maar omdat wij die optie maanden geleden al bij politie en OM neer hebben gelegd. Sterker nog, als het OM ten tijde van de aanhouding van de complotdenker voorwaarden had opgelegd, was dit alles niet zo uit de hand gelopen.

Bij het afscheid kon Dronkers het niet laten om ons vilein te vragen of wij het gesprek misschien stiekem hadden opgenomen. Nee meneer Dronkers, wij kwamen voor oplossingen, niet voor spelletjes. Uiteindelijk gaf Dronkers aan ons op de hoogte te houden van de vorderingen.

Loos

Ook dat bleken loze woorden. Toen wij na bijna twee weken wachten voorzichtig informeerden hoe de zaak ervoor stond, negeerde Dronkers ons bericht dagenlang, om vervolgens opnieuw hooghartig te stellen dat hij ‘zo mogelijk’ ergens volgend jaar ruimte had voor een gesprek met de complotdenker. Verder vertelde hij dat hij niets zou zeggen over zijn contact met de rechercheur die had gezegd ‘wij gaan het werk voor West niet doen!’

Mijn conclusie:

In het begin van het gesprek vertelde Dronkers dat hij was ingevlogen om alle aangiftes te bekijken en de zaak vlot te trekken. Maar dat was wat ons betreft helemaal niet zijn insteek. Hier zat een man die twee – in zijn ogen vervelend klagende – aangevers vanuit zijn ivoren toren wel even zou vertellen hoe hij zijn werkt doet en dat het allemaal goed zal komen, en dat wij niet meer moeten zeuren.

Hoe durfden wij eigenlijk aan hem te twijfelen?

Falen

Nou, meneer Dronkers, dat durven wij. Sterker nog, we willen nog wel verder gaan: het OM faalt in deze kwestie wel heel erg opzichtig in haar taak om slachtoffers te beschermen. Want dat is wat wij zijn: slachtoffers. Als je als OM zelf besluit om vervolging in te zetten vanwege ernstige bedreigingen, laster en smaad op basis van goed onderbouwde aangiftes en bovendien stelt dat er vermoedelijk sprake is van stalking door de verdachte, dan spreek je als OM dus met slachtoffers. Punt.

Anders moet je alles seponeren.

Pubers

En dan gaat het niet aan om die mensen te behandelen alsof het klagende pubers zijn die je eens vanuit de hoogte even zal vertellen hoe de hazen lopen. Laat staan dat je zegt dat aangiftes het systeem ‘opstoppen’. En al helemaal niet als je zelf notabene de oorzaak bent van die extra aangiftes omdat je weigert je werk te doen.

En wat wellicht nog wel erger is: ik diende na alle gedoe een klacht in bij de Procureur-Generaal (toezichthouder OM) en startte een artikel 12-procedure bij het Hof.

In beide gevallen kwam er tot nu toe geen enkele reactie terug.

Nu kun je natuurlijk zeggen: heb wat geduld, dit is hoe het systeem werkt. Maar dat is onzin. Want terwijl het OM in Oost maand na maand uit de omhooggestoken neus zit te eten, heeft het parket in Amsterdam inmiddels al twee complotdenkers laten veroordelen en liggen er zelfs al contactverboden en de plicht om schadevergoedingen te betalen.

Recherche

En ik wil het nog wel scherper neerzetten: in de zaak tegen ‘meesterdief’ Okkie Durham (meer dan 300 ernstige bedreigingen) werden wij letterlijk gekoppeld aan een rechercheteam in Amsterdam en konden wij altijd met ze bellen om nieuwe ontwikkelingen door te geven.

Dat gaf niet alleen het prettige gevoel serieus genomen te worden, maar zorgde er ook voor dat het dossier goed gevuld werd en dat Durham opgehaald kon worden door een arrestatieteam en op goede grond een zomer lang achter de tralies verdween.

En dat was beslist geen incident. Bij de meest recente aangifte – tegen complotdenker Micha Kat – kregen wij nog dezelfde dag van het OM in Amsterdam te horen dat de aangifte goed was aangekomen. Binnen een paar weken volgde keurig de bevestiging dat Kat vervolgd zal worden en een uitleg hoe het OM dat aan gaat pakken.

Zo kan het dus ook.

Fakkeldreiger

Ook in de zaak rond fakkeldreiger Max van den Berg doet het OM in de hoofdstad wel wat ze moet doen: voor aanzienlijk minder erge uitingen in de richting van strafrechtadvocaat Sidney Smeets kreeg Van den Berg subiet een gedragsaanwijzing uitgereikt.

Oftewel: stoppen met je laster of je gaat subiet naar binnen. Amsterdam kwam die belofte ook na, want toen Max doorging, moest hij naar binnen.

Alleen omdat deze ‘strijder’ vervolgens laf de pleiterik nam naar Syrië, heeft hij dat kunnen voorkomen.

Frustratie

Nu kunt u denken: leuk verhaal Klomp, maar wat heb ik met je persoonlijke frustratie te maken? Los van het gegeven dat het mijn werk is om kritisch te zijn op het OM: best veel. Want stel jezelf eens de volgende vraag:

Als twee mannen die goed weten hoe het systeem werkt en een goed (zakelijk) netwerk hebben al op deze behandeling kunnen rekenen, hoe zou het u dan als ‘gewone’ burger vergaan als u aangifte doet?

Toondoof

Norbert en ik hebben inmiddels het vertrouwen in het parket in Oost-Nederland en de heer Carlo Dronkers opgezegd. Niet dat ze daar nou wakker van zullen liggen in Oost-Polen, maar we laten ons ook niet piepelen door lieden die niet alleen toondoof en arrogant zijn, maar ook gewoon willens en wetens hun werk weigeren te doen en ook niet reageren op klachten of  hele redelijke verzoeken.

Wij hebben de heer Dronkers middels een heldere klachtbrief te kennen gegeven dat wij dergelijk contact niet meer op prijs stellen. Hetzelfde schrijven is verzonden aan Marthyne Kunst, de hoofdofficier in kwestie.

En u raadt het al: het blijft wederom oorverdovend stil vanuit Arnhem. They don’t care.

Civiel

Wij hebben met betrekking tot de hierboven genoemde complotdenker inmiddels een civiele procedure opgestart. Niet omdat wij daar nou zoveel zin in hebben of geld over hebben (ja, een kort geding is duur), maar omdat we wel moeten.

Omdat het OM in Arnhem het verdomt om op te komen voor slachtoffers.

Het boeit ze gewoon niet.

Recidive

Dat klinkt hard, maar ik kan er niets anders van maken. Waarom zou je anders bij herhaling gewoon niet reageren op keurig geformuleerde en beleefde verzoeken? Waarom beloof je zaken (gedragsaanwijzing) die je vervolgens weer laat liggen? Waarom behandel je slachtoffers als opstandige pubers?

En waarom hou je een zeer obsessieve complotdenker een dag in de cel, om vervolgens de deuren zonder voorwaarden open te gooien?

In de volle wetenschap dat er meteen recidive zal volgen?

Wat dat betreft zitten we in hetzelfde schuitje als de ex-vrouw van complotdenker Niels Hoekman, die ook eerst een kostbaar en tijdrovend kort geding moest starten om haar kinderen te beschermen tegen de narcistische en (verbaal) gewelddadige vader.

Zaaksofficier

Mag u drie keer raden in welke regio die strafzaak ook alweer diende: jawel, het parket in Oost. Mocht u willen weten wie de zaaksofficier in die kwestie is: jawel, Carlo Dronkers (die mij in mijn aangifte tegen Hoekman wel keurig op de hoogte hield, hij kan het dus wel).

Volgens de heer Dronkers heeft hij in de kwestie tussen de ex en Niels ‘een duidelijke streep’ getrokken en zal Hoekman meteen achter de deur verdwijnen als hij weer in de fout gaat.

Tuurlijk.

Inmiddels praat Hoekman op zijn sociale media weer over zijn kinderen (dat mag dus niet), kwam hij niet opdagen in een procedure bij de kinderrechter en kondigt hij aan op 20 december te verhuizen naar Spanje.

Onder meer om ‘zaken te ontlopen’ (er lopen twee strafzaken tegen hem).

Lekker gewerkt, pik. Met je strepen trekken.

Ons niet meer bellen.

Advies

Hoewel ik helemaal klaar ben met het parket in Oost-Nederland, heb ik nog wel een advies voor de heren en dames. Pak de telefoon en vraag eens of ze in Amsterdam op het parket een snuffelstage kunnen regelen. Maak er een weekje van en leer eens hoe je empathisch om moet gaan met aangevers, welke juridische middelen je tot je beschikking hebt en hoe je ook daadwerkelijk kunt voorkomen dat bepaalde mensen maar strafbare feiten blijven plegen.

En ik weet heus wel wat het parket in Oost zal denken als ze dit ‘stukje’ lezen: ga jij ons nou vertellen hoe wij ons werk moeten doen?

Ja, dat ga ik zeker.

Omdat jullie het zelf niet doen.

Waardeer dit artikel!!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Je kunt me ook met een vast per bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.

Ik doneer:€ 1,50€ 3€ 5€ 10€ 25€ 100€ 250

Mijn gekozen donatie € -

Betalen