Het is 2 oktober 2026 als ik om 04.20 uur een mail ontvang van de hard gevallen voormalige advocaat Robert Moszkowicz. Hij eist op hoge toon dat ik binnen 24 uur bepaalde teksten over hem verwijder. Als ik dat deels doe en zelfs uit coulance een rectificatie plaats, spant hij emotioneel en met buitengewoon onprofessionele teksten ‘nu een kort geding aan’. Hier klopt iets niet.
Ik was helemaal niet van plan om een verhaal te schrijven over deze situatie. En toch doe ik dat. De heer Moszkowicz was namelijk zo ‘professioneel’ (kuch) om zijn sommatie nog dezelfde dag door te sturen naar iemand die helemaal geen partij is in het geschil: een zekere Fleur van der Pols.
U kunt haar kennen als mijn online stalker en een al civiel veroordeelde vrouw, die bovendien verdachte is in een zaak rond smaadschrift, doxing en bedreiging, waarbij ik onder meer het slachtoffer ben.
Zoals te verwachten was gooide Van der Pols de sommatie meteen triomfantelijk overal online, waardoor allerlei al veroordeelde non-valeurs (rapper Kafka, Bryan Roy, Max van den Berg, Niels Hoekman) er mee aan de haal gingen.
Heel bijzonder. Een man die meent dat bepaalde teksten slecht zijn voor zijn goede naam en eer, gooit die teksten zelf uitgebreid in de openbaarheid. Maar goed. Als dat de keuze is, dan heb ik er ook nog wel het een en ander over te zeggen.
Waarschuwing vooraf: het gaat om een longread: dik 4000 woorden.
Munitie
Het is merkwaardig dat een ooit gerespecteerde man van 73 willens en wetens munitie verschaft aan een groot kind, dat mij al anderhalf jaar lastigvalt, ondanks dat ze hiervoor al civiel is veroordeeld. Je vraagt je af hoe nobel het doel van de al sinds 2006 geschrapte advocaat is, maar daar kom ik later op terug.
Eerst maar eens de kwestie zelf: in de maand september schreef ik twee X-artikelen (een soort uitgebreidere tweets) over Van der Pols, waarin Moszkowicz voor een groot deel slechts een bijrol speelt. Ik schreef ze omdat Van der Pols recent uitgebreid op X verslag deed van een avondlijk bezoek aan zijn kantoor, kennelijk met als doel hem in te huren.
X-artikelen
Ik wees in die X-artikelen op het in de media gedocumenteerde verleden (waarin zich volgens gedupeerden onterecht voordeed als advocaat) en het strafblad van deze jurist, met als doel te wijzen op de enorme hypocrisie van Van der Pols, die eerder advocaten van haar tegenpartij had neergezet als corrupt en crimineel.
Ook schreef ik over het relevante gegeven dat de jurist haar in een specifieke casus helemaal niet persoonlijk bij kan staan, omdat hij helemaal geen advocaat meer mag zijn.
Dit is relevant, omdat het uitgerekend mevrouw van der Pols was die in het openbaar aankondigde op zoek te zijn naar een advocaat (nadat ze haar oude advocaat Siemen van der Eijk in het openbaar online had ontslagen) en eveneens in het openbaar verslag deed van het bezoek aan het kantoor.
Ik vond dat buitengewoon opvallend, omdat iedereen met een beetje juridische kennis weet dat uitgerekend Moszkowicz al heel erg lang geen advocaat mag zijn. Daar komt bij dat de man ondanks zijn schrapping nog meerdere jaren opdook in de media omdat mensen hem verweten dat hij zich voor had gedaan als advocaat
Dat was het. Meer is er niet. Teksten met een deels opiniërend karakter, ondersteund door bekende feiten en valide argumenten. Alles bij elkaar misschien een paar honderd woorden.
Wakker
Kennelijk was dit voor Moszkowicz geen enkel probleem, want pas twee weken later werd hij wakker – al dan niet op de hoogte gesteld door derden (kuch) – en schreef hij woedend een sommatie. Ik had nog wel (supersympathiek) de mogelijkheid om de zaak ‘af te kopen’ met onder meer een rectificatie en de betaling van 12.500 euro. Wel even binnen drie kalenderdagen over te maken. Dat wel.
Hell no.
Nog op dezelfde dag na ontvangst van de sommatie heb ik bepaalde teksten verwijderd of aangepast. Een en ander heb ik ook in de ochtend al via de mail doorgegeven aan de heer Moszkowicz.
Voor de duidelijkheid: dat is beslist niet omdat ik niet achter mijn teksten sta. Die rusten namelijk voor het grootste gedeelte op openbare vonnissen, meerdere verklaringen (waaronder van zijn eigen medewerkers), de autobiografie van Moszkowicz en een lange reeks eerdere berichten in de media met exact dezelfde teksten als die ik heb geschreven.
Kanker
Ik sta altijd achter wat ik zeg, maar ben grotendeels tegemoetgekomen aan de eisen omdat ik op dit moment wel wat anders aan mijn hoofd heb. Waaronder het overleven van een reeks chemokuren na een tamelijk verwoestende diagnose van ongeneeslijke prostaatkanker met uitzaaiingen.
Met andere woorden: ik kan mijn schaarse energie wel beter gebruiken.
Mijn realiteit is dat ik niet heel oud ga worden en het laatste waar ik op zit te wachten is onnodig juridisch en kostbaar gedoe met mensen met gigantische ego’s, die overlopen van rancune en te veel tijd omhanden hebben.
Rechtszaken kosten tijd en geld, ook als je ze wint.
Oplichting
Los daarvan valt er ontzettend veel af te dingen op wat Moszkowicz allemaal stelt. En dat zal ik (noodgedwongen) doen.
Om te beginnen over zijn bezwaar met betrekking tot mijn ‘verwijt’ van oplichting.
Ik schrijf op mijn persoonlijke X-account niet voor juristen. De heer Moszkowicz is in het verleden letterlijk veroordeeld voor bedrieglijke bankfraude (in eerste aanleg zelfs tot een onvoorwaardelijke celstraf), belastingfraude én valsheid in geschrifte. Dat wordt in de volksmond oplichting genoemd.
In een artikel van de Volkskrant was het gedrag van Moszkowicz zelfs ooit letterlijk de kop.
‘Robert Moszkowicz lichtte zijn klanten op’
Het artikel behelst een interview met meerdere gedupeerden . In het stuk komt ook het incident naar voren met betrekking tot de door mij in het X-artikel aangehaalde ‘oplichting’ van 10.000 euro, waar Moszkowicz in zijn sommatie ook aandacht voor vraagt:
‘Linda van Gool heeft de hoop op haar ‘weggegooide’ geld wél opgegeven. Ze schakelde Robert Moszkowicz in voor een strafzaak, niet wetend dat hij zich geen advocaat meer mag noemen. Ze moest vooraf ruim 10.000 euro betalen. ‘Tien minuten voor de zitting belde Moszkowicz af en stuurde hij een collega, Jeroen Frissen. Die wist helemaal niet waar mijn zaak over ging en begon zelfs pijnlijk te stotteren. Hij vertelde later dat de hele strafzaak slechts 1.700 euro kost. Daarvan moet hij nog steeds 800 euro van Moszkowicz ontvangen.’
Het kan aan mij liggen, maar ik kan mij niet heugen dat Moszkowicz de Volkskrant heeft gedreigd met een kort geding, aangifte en een schadevergoeding omdat hij letterlijk neer is gezet als oplichter. Net zo min hij dat deed bij het Algemeen Dagblad toen die krant er over schreef.
In een ander artikel van het AD (uit 2020) lezen we deze zin:
‘In het verre verleden kwam Moszkowicz in opspraak vanwege een drugsverslaving en beschuldigingen (plus veroordeling tot enkele maanden cel) van oplichterij en nalatigheid’
Rectificatie
Ondanks mijn onderbouwde bezwaren, heb ik meteen na ontvangst van de sommatie de door mij geschreven tekst: een veroordeling wegens oplichting aangepast en gerectificeerd op X. Die rectificatie heeft drie dagen vastgemaakt gestaan aan mijn X-account.
De vraag is of dat echt nodig was. In 2020 is Moszkowicz nog veroordeeld wegens belastingfraude, waarbij het Openbaar Ministerie zelfs de stelling innam dat de fraude van de dader een ‘way of life’ was.
Juridisch technisch gezien is hij inderdaad niet veroordeeld voor het specifieke strafbare feit oplichting. Maar hoewel mijn persoonlijke account geen journalistiek account is, is het ook in de journalistiek heel gebruikelijk om een vertaalslag te maken naar het grote publiek.
Zo spreken journalisten bijvoorbeeld niet zelden over moord als het juridisch gezien doodslag is. En over rechters als het gaat om raadsheren bij het Hof. Of over seksueel misbruik als het gaat om aanranding. Sterker nog: niet zelden worden worden verdachten van seksueel misbruik neergezet als ‘pedofiel’, wat doorgaans feitelijk niet klopt als je specifiek kijkt naar de definitie van die stoornis.
Op die manier is echter voor de lezer – die moet worden beschouwd als leek – duidelijk waar het over gaat.
Ik durf de stelling wel aan dat veroordelingen voor belastingfraude, bedrieglijke bankfraude en valsheid in geschrifte door de samenleving gewoon worden gezien als oplichting.
Merkwaardig
Het is bovendien merkwaardig dat Moszkowicz juist over deze stelling valt, aangezien zijn veroordeling voor bedrieglijke bankbreuk een zwaarder delict oplevert. Hij klaagt dus over de beschuldiging van een minder zwaar delict dan hij in werkelijkheid heeft gepleegd.
Alsof je iemand kwalijk neemt dat hij heeft gezegd dat er sprake is van doodslag, terwijl het moord was.
Ondanks mijn keurige inspanningen om tegemoet te komen aan de voormalige raadsman, kreeg ik in de namiddag van 2 oktober een inderhaast geformuleerde en niet al te nette mail van Moszkowicz, vol met tikfouten en verzonden vanaf zijn iPhone.
In de mail typeert hij mijn teksten als ‘viezigheid’ en hij verwijt mij ook de boel te ‘belazeren’.
Bijzondere teksten voor iemand die bekend staat als een man die hoge voorschotten toucheert en vervolgens weinig tot niets doet of zelfs niet eens persoonlijk op komt dagen voor een rechtszaak.
Of de Belastingdienst voor zeker 100.000 euro tilt.
Nep-advocaat
Moszkowicz valt ook over de door mij gebezigde term nep-advocaat. Hij gaat daarbij echter niet in op de specifieke context waarin ik die term gebruikte, namelijk in relatie tot de specifieke zoektocht van mevrouw Van der Pols naar een advocaat en het door mij geschetste gegeven dat hij al sinds 2006 slechts jurist is en dus bepaalde procedures niet zelf kan doen.
Hoewel ik die term direct na zijn sommatie heb aangepast naar ‘advocaat’ (dus tussen haakjes) valt in zijn algemeenheid goed te betogen waarom ik die typering in de juiste context nog steeds kan gebruiken.
Zo is er in diverse media te lezen dat hij zich na zijn schrapping letterlijk bleef voordoen als advocaat, terwijl hij dat niet was. Zie hiervoor bijvoorbeeld een artikel in het blad Quote van de journaliste Nikki Sterkenburg, gepubliceerd op 16 november 2011.
De kop boven het verhaal:
Robert Moszkowicz doet zich nog steeds voor als advocaat
In het stuk staat onder meer dat de jurist in 2006 een poging doet om illegalen bij te staan.
‘In juni 2006 komt hij opnieuw in het nieuws wanneer hij 180 illegalen geld afhandig maakt door te beloven een verblijfsvergunning te regelen. Hij zegt 95% zeker te zijn daarin te zullen slagen, terwijl hij op dat moment door zijn schorsing helemaal niet op mag treden als advocaat’
Denk ook even terug aan het eerder door mij vermelde artikel in Quote. En dan de passage:
‘Linda van Gool heeft de hoop op haar ‘weggegooide’ geld wél opgegeven. Ze schakelde Robert Moszkowicz in voor een strafzaak, niet wetend dat hij zich geen advocaat meer mag noemen’
In januari 2020 komt het Algemeen Dagblad met een nieuwsbericht, waarin letterlijk wordt aangegeven dat Moszkowicz zich in de rechtszaal ‘voor probeerde te doen als raadsman’, door zelfs in de rechtszaal te willen pleiten in een zaak rond vreemdelingenrecht. De rechter ontnam hem het woord.
Motivering
Uit het artikel van het AD blijkt de motivering van de rechter:
‘Met deze handelwijze wordt de waarborg omzeild, dat de vreemdeling ter zitting wordt bijgestaan door een ter zake deskundige – en desnoods tuchtrechtelijk ter verantwoording te roepen – raadsman’
Begin 2017 komt RTV Utrecht met een nieuwsartikel, waarin het volgende te lezen is:
‘Hij had een ‘juridisch adviesbureau’ in Nieuwegein, maar dat was voor veel klanten niet duidelijk. De gedupeerden zeiden dat hij zich uitgaf als advocaat, ondanks dat hij al jaren geleden is geschorst’
Misleiding
Hier komt bij dat de dekenklacht die uiteindelijk zorgde voor de definitieve schrapping van Moszkowicz voor een deel ook nog eens bestaat uit het verwijt: misleiding.
Het Reformatorisch Dagblad schrijft er onder meer over:
‘Moszkowicz heeft de afgelopen jaren cliënten te hoge bedragen in rekening gebracht, aldus de deken, hij heeft zich schuldig gemaakt aan misleiding en op zijn kantoor in Nieuwegein was sprake van ernstige wantoestanden’
Zwarte schaap
Moszkowicz maakt er ook een punt van dat ik hem betitel als ‘zwart schaap’ en dat ik stel dat als je een lijst met de meest criminele advocaten opstel, hij hoog op die lijst staat. Niet alleen is dit een mening die valt binnen mijn recht op vrije meningsuiting, die mening rust ook nog eens op valide argumenten en bewijzen.
Een korte zoekslag op Google leert al dat de traditionele media met grote regelmaat Moszkowicz betitelen als ‘zwart schaap’. Sterker nog: op de Wikipedia-pagina van de beste man is ‘zwart schaap’ letterlijk de kop van een aparte alinea. In 2016 schenkt de talkshow Renze aandacht aan de hard gevallen advocaat. De inleidende tekst luidt:
‘Door zijn jarenlange heroïneverslaving werd hij het zwarte schaap van de familie en zelfs verstoten’
In 2015 spreekt het Parool over het zwarte schaap.
In 2017 bij RTV Utrecht:
‘Robert Moszkowicz geldt als het zwarte schaap in een advocatenfamilie, onder meer vanwege een drugsverslaving en eerdere aanvaringen met justitie’.
Zelfs de documentairemakers die de familie in kaart brengen voor 2DOC komen met de volgende tekst:
‘Robert Moszkowicz is de derde zoon in de rij en werd lange tijd gezien als het zwarte schaap van de familie’
Ik weet natuurlijk niet hoeveel tijd, energie en geld de voormalige raadsman heeft, maar als hij al die media nog in kort geding moet betrekken, dan heeft hij daar een dagtaak aan.
Yehudi
We kunnen natuurlijk ook kijken naar hoe een telg uit de roemruchte advocatenfamilie er zelf over denkt. De enige nog actieve advocaat binnen de familie, Yehudi Moszkowicz (de zoon van Robert) omschreef het in een interview als volgt:
‘Het is geen doel op zich, maar ik voel het wel als een verantwoordelijkheid om de naam van mijn familie in ere te herstellen….als er weer een positieve connotatie aan de familienaam wordt gegeven doordat ik mijn werk goed doe, is dat fantastisch’
In het feministische blad Opzij vertelt Yehudi, die door zijn moeder werd opgevoed, er ook over en noemt hij zijn vader specifiek:
‘Het is heftig als je uit een bekende familie komt, je vader omstreden is en je dagelijks wordt geconfronteerd met artikelen in de krant. Desondanks zijn wij daar redelijk ‘ongeschonden’ uit gekomen, dankzij mijn moeder’
Anonimiteit
U kunt wellicht denken, deze voorbeelden zijn al van een paar jaar terug. Dat klopt, maar bedenk dat Moszkowicz al heel wat jaartjes niet meer in de belangstelling staat en leeft in relatieve anonimiteit.
Geen weldenkend mens kan er volgens mij omheen: voor een advocaat heeft hij evident een levensloop die niet past bij een wit schaap. En dat is ook helemaal niet erg. In zekere zin erkent Moszkowicz ook dat hij anders is dan andere advocaten.
Zo stelt hij in zijn boek dat hij veel agressiever en harder is en er niet goed op staat bij veel collega’s omdat hij tijdens rechtszaken voortdurend op zoek is naar zwakke plekken om daar vervolgens ongenadig hard op te blijven drukken.
Crimineel
Dan mijn woorden over het criminele karakter van Moszkowicz.
Ik ben zelf al 25 jaar rechtbankverslaggever en kom niet vaak (kuch) een raadsman tegen die jarenlang verslaafd was aan heroïne, meerdere keren een celstraf tegen zich heeft horen eisen, voor tonnen uit zijn BV haalde om stoned te kunnen worden, zijn kantoor verwaarloosde door zijn verslaving, meerdere keren is veroordeeld door een strafrechter, een tijd in de gevangenis doorbracht, sinds 2006 onafgebroken geschrapt is van het tableau en nadat hij zijn toga aan de wilgen moest hangen meerdere malen in het nieuws kwam omdat hij klanten gedupeerd zou hebben.
We hebben het hier ook niet over een man die een eenvoudige winkeldiefstal pleegde. Op zijn 35ste werd hij- toen nog Baruch geheten – door de rechtbank in Roermond veroordeeld tot tien maanden celstraf wegens bedrieglijke bankbreuk, het onttrekken van goederen aan inbeslaglegging, valse aangifte van diefstal en overtreding van de opiumwet.
Vader
Zijn eigen vader Max voerde toen zijn verdediging en stelt later bij de TV Show van Ivo Niehe dat hij het wel eens was met de officier, die zei dat Baruch er ‘wel weer zou komen, maar niet meer thuishoort in de advocatuur’.
Dat was ook geen eenmalig incident. In juli 2020 wordt hij veroordeeld tot een taakstraf wegens belastingfraude. In juli 2012 stond hij voor de rechter wegens valsheid in geschrifte en het negeren van een rijverbod. De eis was vier maanden celstraf. Online is niet te vinden wat het vonnis is geweest.
Zelfs als we uitgaan van een zeer conservatieve schatting zit ik al op minstens vier strafrechtelijke veroordelingen. Bedenk hierbij dat volgens het Openbaar Ministerie fraude voor Moszkowicz een ‘way of life’ was. Volgens de officier van justitie in zijn fraudezaak ging het om ‘een structurele frauduleuze handelwijze door de voormalig advocaat’.
Willoos
De rechtbank op haar beurt merkt in het vonnis nog op dat Moszkowicz hierbij zijn levenspartner ‘als willoos werktuig heeft gebruikt’.
Hier komt bij dat de man werd geschrapt van het tableau wegens onder meer misleiding (een zeer ernstig verwijt, gezien de vertrouwenspositie van een advocaat) en je hebt alle reden om met onderbouwing te kunnen stellen dat de man op een lijstje van criminele advocaten hoog zal scoren.
Op 16 december 2011 schrijft Quote bovendien dat Moszkowicz de naam van zijn broer gebruikte ‘bij oplichting’. Het intro van het verhaal laat niets aan onduidelijkheid te wensen over:
‘Of ik even geld over wilde maken naar Bram, die zou mijn zaak overnemen.’ Nadat Robert – ‘het zwarte schaap van de familie’ – Moszkowicz in 2005 uit het ambt van advocaat werd gezet, schreef hij zijn cliënten brieven uit naam van zijn broer om hen nog wat extra geld afhandig te maken’
Dubbele kosten
Moszkowicz maakt nu eveneens bezwaar tegen een korte passage in mijn X-artikel over ‘dubbele kosten’ die Van der Pols zou maken als ze hem in de arm moet nemen voor een bepaald hoger beroep.
Hoewel ik ook deze korte passage vlak na de sommatie verwijderde, meteen een update plaatste om uit te leggen waarom ik dat deed én een reactie van Moszkowicz afdrukte, valt hier ook goed te betogen waarom ik die woorden heb gebruikt.
Ik merk hierbij op dat een zoekslag met AI letterlijk een tekst produceert waarin wordt gewaarschuwd voor dubbele kosten als klanten Moszkowicz in de arm nemen.
‘Ja, er is een aanzienlijk risico op dubbele of extra kosten wanneer u Robert Moszkowicz inschakelt voor een juridische procedure. De belangrijkste redenen hiervoor zijn:
Geen officiële advocaat meer: Robert Moszkowicz is al sinds 2006 definitief van het tableau geschrapt. Dit betekent dat hij geen advocaat meer is, maar werkt als jurist of belastingadviseur. Dubbele facturering: U betaalt in dat geval Robert Moszkowicz voor zijn advieswerk op de achtergrond én u moet de externe advocaat betalen die de rechtszaak daadwerkelijk voor u voert’
Nu wil ik mij niet verschuilen achter AI, maar feit is wel dat bij de productie van deze teksten AI verwijst naar de website van… Moszkowicz zelf.
Smadelijk?
Hoewel de passage over de dubbele kosten een logische en alleszins redelijke gevolgtrekking is van de daadwerkelijke positie van Moszkowicz als jurist en ook absoluut niet smadelijk (want het is een logische bedrijfsmatige keuze), heb ik na het ontvangen van de sommatie meteen onder het verhaal de reactie van de jurist opgenomen.
‘Ook stond er een passage in over dubbele kosten, omdat de jurist op zijn eigen website stelt dat hij bij bepaalde procedures nog een advocaat in moet schakelen, omdat hij zelf geen advocaat is. De raadsman stelt zelf in een mail op 2 oktober (gericht aan mij) ‘De betrokkenheid van een jurist en een advocaat bewijst geen verdubbeling van dezelfde werkzaamheden of declaraties’
Dubbel?
Het is merkwaardig dat de jurist hierbij ten onrechte de term verdubbeling gebruikt. ‘Dubbele kosten’ is taalkundig gezien namelijk helemaal niet hetzelfde als ‘verdubbeling’. Het laatste staat namelijk voor: twee keer zoveel of twee keer zo groot. Dubbele kosten betekent echter slechts dat je twee keer moet betalen.
Wie bijvoorbeeld een nieuw huis koopt terwijl het oude huis nog niet is verkocht, kan dubbele kosten hebben, maar dat wil niet zeggen dat er ook een verdubbeling is van de kosten. Het kan immers zijn dat er op het oude huis nog een hypotheek rust van 3000 euro per maand, terwijl de nieuwe hypotheek op 1000 euro per maand komt.
Schadevergoeding
Moszkowicz eist nu een schadevergoeding van bijna 25.000 euro, waar hij eerder al een schikking aanbood van (onder meer) 12.500 euro om te voorkomen dat het tot een civiele procedure zou komen. Ik krijg sterk de indruk dat deze eis niets te maken heeft met zijn reputatie, maar met een georkestreerde wraakoefening.
Hoe verklaar je anders dat hij vrijwel alle teksten in artikelen van media (met een veel groter bereik dan ik heb) door de jaren heen laat passeren, maar valt over teksten van – effectief – een burger op X.
Maar ik heb hier meer aanwijzingen voor. Op de dag dat ik de sommatie in mijn mailbox ontving bleek namelijk al dat een zekere Fleur van der Pols de gehele sommatie van Moszkowicz had ontvangen.
Fleur
Zoals u weet valt mevrouw Van der Pols mij al zeker anderhalf jaar lastig. Ze is eerder door mij en twee anderen betrokken in kort geding, in verband met een lange reeks zeer smadelijke uitingen en bedreigingen. Ze werd veroordeeld en kreeg in mijn zaak onder meer een spreekverbod en een contactverbod.
Als gevolg van het schenden van dit vonnis moet Van der Pols aan Norbert Dikkeboom dwangsommen betalen ter hoogte van 25.000 euro. Een bekend bedrag, zullen we maar zeggen.
Ze is op dit moment ook verdachte in een strafzaak, waar ik in het dossier als slachtoffer ben opgenomen. Deze zaak dient op 11 november.
Mevrouw Van der Pols staat bekend als een ‘dame’ die alle stukken – of ze nu privacygevoelig zijn of niet – online gooit. En dat deed ze dus ook dezelfde dag nog met de aan mij gerichte sommatie, naar eigen zeggen met toestemming van Moszkowicz.
Feitelijk overhandigde de voormalige raadsman munitie aan een stalker.
Over abject en infaam gesproken.
Verhouding
Hoewel ik de grond onder een schadevergoeding met klem weerspreek, merk ik ook op dat de gevorderde schadevergoeding werkelijk in geen enkele verhouding staat tot de tekst die ik online heb gezet. Waarbij ook nog eens opgemerkt moet worden dat Moszkowicz slechts een bijrol speelt in de teksten.
Civiel recht is uiteraard anders dan strafrecht, maar toen ik een schadevergoeding indiende omdat ik over een lange periode ten onrechte door complotdenkers neer werd gezet als satanische kinderverkrachter (iets waar mevrouw Van der Pols gretig aan meedeed), kreeg ik bedragen van gemiddeld 2000 euro.
Maar bovenal is er geen onderbouwing voor.
Schuld
De vermeende schade aan de reputatie heeft de heer Moszkowicz toch echt volledig aan zichzelf te danken. Hij maakte zich zelf bij herhaling schuldig aan strafbare feiten, nam zelf jarenlang heroïne en maakte zelf een janboel van zijn praktijk. Daar moet hij niet de persoon de schuld van geven die louter in verkorte vorm opschreef wat eerder ruimhartig in de media verscheen.
Onlangs las ik het boek ‘De Straatvechter’ van een zekere Robert Moszkowicz. Het boek leest als een grote aanklacht tegen de boze buitenwereld en staat werkelijk barstensvol verwijten aan anderen. Collega-advocaten zijn rancuneus, extreemlinks, corrupt en incompetent. Het Hof van Discipline snapt er helemaal niets van en doet aan vriendjespolitiek en ga zo maar door.
Voor de bus
Moszkowicz geeft – net als Fleur van der Pols – kennelijk heel graag de schuld aan anderen. Zo bleek ook uit zijn fraudezaak, waarin hij niet alleen zijn medewerkers op kantoor de schuld gaf van de fraude, maar zelfs zijn toenmalige partner onbeschaamd voor de bus gooide. Een vrouw die geen enkele juridische kennis of ervaring had, maar op wiens naam de zaak stond omdat Robert zich niet onder zijn eigen naam in kon schrijven vanwege een persoonlijk faillissement.
Hij herhaalt nu zijn vaste modus operandi, een ander heeft het gedaan. Nu ben ik in zijn ogen verantwoordelijk voor teksten die grotendeels in de media hebben gestaan en die onderbouwing kennen in vonnissen, verklaringen, tuchtklachten, tientallen artikelen en zijn eigen autobiografie.
Dreigementen
Ik heb qua juridische dreigementen al van alles meegemaakt, maar dat een ooit gerespecteerde advocaat zich voor het karretje laat spannen van een obsessieve stalker die daarvoor civiel al is veroordeeld en nog lang niet droog achter de oren is, is nieuw voor mij.
Hoe dan ook: als het tot een kort geding komt, dan gaat dat (ook bij winst) gewoon weer geld en tijd kosten. Ik zit daar absoluut niet op te wachten, maar ik laat mij niet intimideren – ook niet door een zelfbenoemde straatvechter – en zal mij desgewenst dan ook in een rechtszaal krachtig en met valide argumenten verdedigen.
PS: dit gehele verhaal is in het kader van wederhoor integraal voorgehouden aan de heer Moszkowicz en zowel per mail als sms bij de jurist onder de aandacht gebracht. De deadline om te reageren is gezet op 5 oktober om 13.00 uur. Er is geen enkele reactie op gekomen.
Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! De opbrengst van dit verhaal zal gaan naar de kosten van een eventuele civiele procedure. Je kunt mij ook met een vast per bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.