misdaadrechtszaak

De woeste teddybeer van Volendam

De 37-jarige Roemeense Simona ‘Gabriela’ Duna zal waarschijnlijk nooit meer wakker worden. Sinds maart 2020 ligt ze in coma na een verwoestende aanval door Kees uit Volendam. Een volgens vrienden en familie zachtaardige jongen. Een van de liefste mannen van Volendam. Wat ging hier fout?

Op zondagmiddag 1 maart 2020 treft de politie in een appartement in Amsterdam een zwaargewonde tengere vrouw aan. Ze ligt naakt in een plas bloed en maakt ‘gorgelende’ en ‘snurkende’ geluiden. Een teken van ernstig hersenletsel. Haar gezicht is misvormd en in het ziekenhuis moet een deel van haar schedel worden verwijderd om de potentieel dodelijke druk op haar hersenen te verlichten. Haar verbrijzelde neus moet worden gereconstrueerd. Artsen kunnen verder niets voor haar doen.

Opgesloten

Simona Duna, moeder van een kleuterdochtertje, is tot op de dag van vandaag niet meer uit haar coma gekomen en ligt opgesloten in haar lichaam in een stoel in een verpleegtehuis. Ze kan niet zelfstandig eten en drinken, communicatie is niet mogelijk. Haar lichaam verkrampt regelmatig door hevige spiertrekkingen, haar behandeling is louter gericht op pijnbestrijding. De verwachting is dat ze zal overlijden zonder ooit nog met de buitenwereld te hebben kunnen communiceren.

Duna kwam naar Amsterdam om schulden af te kunnen lossen en haar dochtertje een beter leven te geven. Ze werkte steeds een maandje op de Wallen om daarna een maand bij haar gezin te kunnen zijn. Haar man, een vrachtwagenchauffeur die kampt met een tumor in zijn hoofd, bleef achter in Roemenië. Wat Duna is overkomen, kan alleen gereconstrueerd worden aan de hand van het verhaal van de nu 26-jarige fabrieksmedewerker Kees uit Volendam.

Kwetsbaar

Kees is een zwakbegaafde en kwetsbare ‘binnenvetter’ die al jaren kampt met ADHD en depressie. De enige lol die hij volgens deskundigen nog uit het leven weet te halen zit in het gebruik van cocaïne, alcohol en een bezoek aan de prostitutie.

Op zaterdagavond 29 februari 2020 besluit hij om met vrienden naar Amsterdam te gaan. Hij gebruikt cocaïne, alcohol en een erectiepil en stapt op de Wallen binnen bij prostituee ‘Gabriela’, de werknaam van Duna. Dan wordt het een tijd stil. Kees blijkt ook voor zijn vrienden urenlang spoorloos.

De volgende dag, in de middag van 1 maart, stuurt hij een alarmerend berichtje via Whatsapp aan een vriend.

‘Bel de politie. Ik ben er kk hard ingeluisd. Ik heb bijna iemand vermoord. De politie moet komen. Ik heb een hoer naar de tyfus getrapt’

Hulp

De zwaargewonde Duna krijgt pas laat medische hulp. Volgens het Openbaar Ministerie mogelijk pas twee tot drie uur na de heftige aanval op haar leven. Kees belt naar schatting ruim een uur na het geweld (om 1 minuut over 1) weliswaar met de politie, maar hangt ook weer snel op en komt niet tot een hulpvraag. Naar eigen zeggen omdat hij paranoïde was en het ‘niet vertrouwde’.

Pas later lukt het de politie wel om aan de hand van een tweede telefoontje van Kees., waarin hij zegt ‘helemaal in de war te zijn’ iets van een locatie te verkrijgen.

Zelfs als agenten die middag aan de Oudezijds Achterburgwal staan waar het drama zich heeft afgespeeld, weten ze nog niet meteen bij welk woonadres ze moeten zijn. Kees durft zichzelf op aanvraag niet voor het raam te vertonen omdat er volgens hem ‘iemand al de hele avond voor het raam staat’ en hij kan ook het appartement niet openen omdat de deur op slot zit.

Bloedspatten

Als het de politie eenmaal lukt om wel binnen te komen, treffen ze een bebloede kamer aan met bloedspatten tot op 66 centimeter hoogte op de muur. De linkervoet van Kees is opgezwollen, wat goed kan passen bij uitgedeelde schoppen. Pas om drie uur in de middag landt er een traumahelikopter om Duna te kunnen helpen.

De aangehouden Kees zelf verklaart bij de politie dat alles in een waas is gebeurd. Hij geeft tijdens een verhoor toe dat hij Duna ‘helemaal kapot heeft geslagen’ omdat ze hem ‘helemaal gek heeft gemaakt’ en zou hebben gedrogeerd. Ze waren na sluitingstijd samen van haar raam op de Wallen naar haar appartement gegaan. Daar zou ze hem bedreigd hebben en zou ze hebben gezegd dat ze corona had.

Kees was bang dat ze met haar telefoon filmpjes van hem had gemaakt die ze online zou zetten. Ook had ze de voordeur op slot gedaan en gezegd dat hij meer geld moest pinnen. Op een gegeven moment voelde hij naar eigen zeggen dat zijn keel dik werd, hij was bang gedrogeerd te zijn. Zijn stoppen sloegen naar eigen zeggen door toen de vrouw hem met een lach tergde nadat hij met een fles wijn op een stoel had geslagen.

‘Toen ging ze me uitlachen. Dat lachje hoor ik nog steeds. Echt zo’n smerig lachje. Toen ging de knop om en werd het bij mij zwart. Ik heb haar een duw gegeven. Daarna wordt het een waas’

Bewijs

Het verhaal van Kees wordt op een paar onderdelen ondersteund. Uit bankgegevens is inderdaad op te maken dat hij in totaal voor 1000 euro naar de vrouw had overgemaakt. De sleutel voor de voordeur lag in een keukenkastje. Ook het telefoonverkeer tussen Duna en haar man vertelt iets.

‘Ik kan geen hotel vinden, ik neem hem mee naar huis’

‘Hij wil niet meer geven’

 ‘Hij heeft nog 130’

‘Ik laat hem niet weggaan, want hij is een Nederlander’

Een collega van Duna verklaarde later bij de politie dat de prostituee wel vaker klanten meenam naar hotel ‘om meer te kunnen verdienen’. Ze gaf tevens aan dat ze wel gedacht had dat Duna Kees ‘er in zou luizen’. ‘Ze maakt iedereen gek, mij ook’

Filmpjes van Kees werden echter niet aangetroffen op de telefoon van Duna.

Terging

Wat het Openbaar Ministerie betreft is wel duidelijk dat Duna de zwakbegaafde man getergd heeft. Door hem op te sluiten en geld afhandig te maken. Maar Kees is wat de aanklager betreft beslist niet zo onschuldig als hij zich voordoet. Door cocaïne te gebruiken, bracht hij zichzelf immers in een paranoïde toestand.

‘Hij heeft het innemen van de drugs en de alcohol en het slaapgebrek aan zichzelf te danken’.

Voor de door Kees naar voren gebrachte bedreiging of het filmen is geen bewijs.

Daar komt bij dat hij eerder kampte met zogenaamde paranoïde betrekkingsideeën en naar eigen zeggen in het verleden psychotisch was. Zo dacht hij eerder al eens dat hij vermoord zou worden. Door zijn kwetsbare persoonlijkheid voelt hij zich snel persoonlijk aangevallen, ook als daar rationeel geen reden voor is. Dat bleek eerder toen nieuwe mensen in zijn vriendenclubje opdoken. Voor Kees voelde dat als een heftige bedreiging.

Celstraf

Wat het Openbaar Ministerie betreft is er sprake van een poging tot doodslag met vreselijke gevolgen. Anders dan de deskundigen stellen, acht de officier van justitie Kees wel volledig toerekeningsvatbaar. De aanklager begrijpt zijn irritatie op dat moment wel, maar zijn reactie ‘staat volstrekt niet in verhouding tot wat hij zelf heeft gedaan’. Het OM eist dan ook acht jaar celstraf, ook als signaal naar sekswerkers op de Wallen die hun werk moeten kunnen doen zonder in angst te moeten leven.

Een gedwongen behandeling komt niet terug in de eis. Volgens geraadpleegde deskundigen is de kans op herhaling klein omdat Kees volgens hen nooit meer terecht zal komen in deze bijzondere omstandigheden. Een vrijwillige behandeling voor zijn agressie-regulatie zou volstaan.

Opvallend genoeg ontbreekt in het dossier een verklaring van een vriend van Kees die kort na het geweld 54 seconden lang telefonisch contact met hem zou hebben gehad. De politie heeft de vriend niet kunnen bereiken omdat hij in een afkickkliniek zit.

Keizer

De verdediging van Kees ziet de zaak anders. Volgens raadsman Johan Keizer (geboren en getogen in Volendam) heeft Duna zelf een stevig aandeel in het hele gebeuren. Door Kees te chanteren en op te sluiten. Kees moet daardoor in paniek zijn geraakt en was door zijn kwetsbare karakter niet in staat om een andere oplossing te vinden voor zijn angsten.

Daar komt bij dat hij volgens de verdediging absoluut niet bekend staat als agressief. Een rondje door Volendam bracht de advocaat tot mooie bespiegelingen. ‘Een prachtige, lieve man. Goed karakter. Een teddybeer. Er zit geen kwaad in. Een van de  liefste mannen van Volendam’.

Volgens de raadsman kan alleen zware mishandeling door het slaan bewezen worden en volstaat een aanzienlijk lagere celstraf. Het berichtje dat Kees stuurde over ‘de tyfus trappen’, moet volgens Keizer anders worden gelezen. Zeker in Volendam staat in elkaar trappen voor in elkaar slaan, aldus de raadsman. Bovendien moet het gedrag van Kees worden gezien als het gevolg van een totale black out, mogelijk zelfs een psychose.

Storm

Hoewel nooit helemaal duidelijk zal worden wat er precies is voorgevallen, bracht het lot op 1 maart een tragische ‘perfect storm’ bij elkaar. Een prostituee die kennelijk wilde profiteren van een lopende portemonnee en een kwetsbare man op een doodlopend spoor.

De vraag rest hoeveel kwetsbare, depressieve en paranoïde mannen er nog rondlopen in Volendam en omstreken die hun eigen pijn, paranoia en onmacht verdoven met alcohol, cocaïne en bezoekjes aan kwetsbare sekswerkers.

Waardeer dit artikel!!

Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Je kunt mij ook met een vast per bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.

Mijn gekozen donatie € -
Delen