Home > misdaad > Een vreemd verhaal
misdaad

Een vreemd verhaal

Het lijkt zo simpel. Geef de overheid de kracht en de macht om hard in te grijpen. Minimumstraffen. Minder rechten voor verdachten. Alles voor onze veiligheid. Want wie onschuldig is, heeft niets te vrezen. Toch?

Angela is een jonge vrouw. Student. Niet vies van een biertje meer of minder.

Als ze na een gezellig nachtje in de binnenstad in kennelijke staat op haar fiets stapt, weet ze al dat alleen naar huis fietsen niet het gezelligste deel van de nacht gaat worden. Sterker nog: ze is bij voorbaat bang. Verkracht worden door een enge man. De nachtmerrie van elke vrouw.

De angst voor de enge man in het donker zakt weg als Angela de spoorbrug in haar studentenstad voorbij is.

En komt keihard terug als ze ineens een gedaante op het fietspad ziet. Hij wankelt wat op zijn benen, Angela wankelt mee. Ergens tussen afremmen en nog niet helemaal stilstaan, raakt ze de enge man. En voelt op haar borst en tussen haar benen een hand.

De nachtmerrie blijkt ineens waar. Angela laat haar fiets vallen en rent naar een taxichauffeur. Emotioneel doet ze haar verhaal.

Agenten besluiten haar verklaring niet meteen op te nemen. Ze is te zeer onder invloed van alcohol. Ze mag later haar verhaal doen. Als ze weer nuchter is.

De enge man in het donker wordt opgepakt door de politie. Als ze hem benaderen, rent hij weg. Illegale asielzoeker. Onder invloed van whisky en softdrugs. Strafblad voor een zedendelict.

Maanden later komt de officier van justitie met een voorstel. Aanranding. Een jaar cel voor de enge man. Omdat wat hij deed ‘de nachtmerrie is van elke vrouw. Van elke vader. En van elke man met een vriendin’

Het bewijs lijkt flinterdun. Er ligt een aangifte van Angela. En een verklaring van de taxichauffeur. Die heeft niets gezien, maar hij zag wel de emotie in haar ogen toen zij haar verhaal deed.

De enge man in het donker ontkent. Hij liep gewoon zichzelf te zijn. Blik naar de grond gericht. Ineens was daar de dronken studente. Een botsing was onvermijdelijk. Hij stak zijn handen nog uit om het gevaar op afstand te houden. En raakte haar.

Justitie lijkt een probleem te hebben. In het strafrecht zegt een enkele verklaring helemaal niets.

Maar daar is een uitweg voor. Een enkele belastende verklaring wint aan gewicht als het slachtoffer vlak na het misbruik emotie toont. Tegenover een derde.

De advocaat van de enge man komt met een interessant betoog. Natuurlijk was Angela emotioneel. Voor haar was het misbruik ook echt. Ze was al bang. Begon in de binnenstad al met een nachtmerrie op haar bagagedrager aan de terugreis.

Door haar angst stond de uitkomst van de invuloefening al bij voorbaat vast.

Maar is wat in iemands beschonken hoofd echt is, objectief gezien ook echt? En is het gek dat een illegale vreemdeling wegrent? En hoezo strafblad? Schennis van de eerbaarheid. Je blote kont laten zien. Een gekkigheidje. Ooit.

De advocaat wil een vrijspraak.

Ik weet het niet.

Het kan best zijn dat de illegale asielzoeker schuldig is. Dat de rechtbank hem straks naar de gevangenis stuurt. Omdat hij niet bleef staan toen de politie dat vroeg. Omdat hij eerder veroordeeld is voor een zedendelict. Omdat hij de schijn al met al tegen heeft.

Maar wat als de illegale asielzoeker ‘gewoon’ een student was geweest? Zonder strafblad? Gewoon een voorbijganger met een vreemd verhaal?

Wat valt er met goed fatsoen in te brengen tegen de emotionele waarheid van een ander?

Heb je dan nog steeds niets te vrezen?

UPDATE:

De rechtbank ziet in de verklaring van Angela genoeg reden voor een veroordeling: 8 maanden celstraf.

0 thoughts on “Een vreemd verhaal

  1. Wilhelm T

    Niet straffen, wel naar huis sturen.

  2. Jan

    ,,Het kan best zijn dat hij schuldig is.” In Nederland is het altijd nog zo dat wettig en overtuigend bewijs moet worden geleverd.

  3. @Jan:

    jazeker. Wettig en overtuigend bewijs. Oftewel: een aangifte plus een verklaring. En de overtuiging van een rechter.

    Dat lijkt veel. Maar is het niet.

  4. bas

    Een ding : als iemand de rechter niet in de ogen durft te kijken , blik naar de grond gericht , dan is dat voor mij lichaamstaal die alles verraad . Jammer dan . En dan nog wegrennen . En niet het eerste ( bewezen ) zedendelict ….. Illegale vreemdeling …… Tsja , de schijn tegen ? Schei toch uit , ik word van dit soort onnozelheden echt boos . Die man had heel wat op zn kerfstok . Genoeg mensen die dit soort lieden ook nog pamperen , van medische zorg en een uitkering voorzien . Ongelooflijk toch . Het komt nog zover dat een slachtoffer alles op film moet hebben staan om het gelijk aan zijn of in dit geval haar kant te krijgen .
    Eruitpleuren die gast , opzouten , van dit soort hebben we inmiddels genoeg in Nederland .

  5. @bas: je hebt gelijk. Deze man had nooit medische zorg moeten hebben. Of een uitkering. Of een huis. Dan zou hij zich op zeker beter hebben gedragen in onze maatschappij.

  6. Andre

    Die ‘lichaamstaal die alles verraadt’, verraadt volgens mij alleen maar iets over de herkomst van de man. Iets vergelijkbaars geldt bij Marokkanen. Bij ons is het beleefd om iemand aan te kijken als je met hem praat. In Marokko is het juist onbeleefd een meerdere aan te kijken als die met je praat; dan wend je je blik af, naar beneden. Waarschijnlijk komt deze man uit een land waar diezelfde mores gelden.

    Betreffende de zaak, zie ik niet in hoe de emotie van de studente van invloed is. Zij dacht aangerand te worden. Dat kan eruit afgeleid worden. Maar de vraag is, in hoeverre komt haar gedachte overeen met de werkelijkheid? Als het verhaal van de verdachte was dat aangeefster bewust een valse verklaring had afgelegd, of eerst achteraf een andere interpretatie aan het gebeuren had gegeven, dan was die emotie van belang geweest. Maar nu is zijn verhaal (of dat van zijn advocaat) dat aangeefster de situatie verkeerd heeft ingeschat. De emotie die gepaard gaat met het idee aangerand te worden is niet sterker als die aanranding werkelijkheid is dan wanneer dat niet zo is.

    Ik wens de rechter wijsheid toe.

  7. Hans

    Ik vind de verklaring van de taxichauffeur niet zo bruikbaar voor het bewijs. Het bewijst uitsluitend dat de studente overstuur was. Er blijkt niet uit of daadwerkelijk een aanranding daaraan vooraf is gegaan of iets wat daar in de beleving van de studente op leek.
    De eigen verklaring van verdachte is een sterker bewijsmiddel. Hij verklaart immers toen en daar de studente te hebben aangeraakt. Voor zover zijn verklaring afwijkt van de aangifte, kun je die onderdelen als ongeloofwaardig aanmerken. Dan heb je voldoende bewijs voor een veroordeling.

    Terzijde, illegalen rennen wel vaker weg als politie belangstelling voor ze heeft. Niet omdat ze een misdrijf hebben gepleegd, maar omdat ze willen voorkomen dat ze ten behoeve van de uitzetting de vreemdelingenbewaring ingaan. Dat wegrennen zegt dus niets.

  8. mancipatie

    Inderdaad vreemd als er ineens een gedaante op het donkere fietspad verschijnt dat goed kan zien waar precies de handen die ander raken terwijl die ander alleen een gedaante ziet? Wel begrijpelijk dat ze bang is als je er vaak genoeg bang voor gemaakt wordt, ook al is het aantal verkrachtingen door “bosjesmannen” nihil t.o.v. familie en bekenden.
    Als je in zo’n mogelijke situatie terecht komt kan emotie ook haast niet uitblijven maar dat zie je ook als sommige dames met een muis of een spin geconfronteerd worden. De vraag is alleen of er ook iets zal gebeuren? Mijn inziens kun je met zo’n verhaaltjes dus helemaal niets.

Geef een reactie