De kans is vrij groot dat u soeverein Ed van den Berg niet kent. Hij is in het wappie-wereldje een klein beetje bekend als Edje-zonder-flatje. Met zijn kenmerkende harde gelaatstrekken filmt de overwegend dakloze man zichzelf in zijn auto, waarbij de gewetenloze tbs’er na iedere drie woorden kanker of tyfus gebruikt. Nu is Edje zelf klein bier en dus niet interessant, maar wel het gegeven dat deze soeverein 453 openstaande zaken heeft bij het CJIB. Hoe kan dit?
Ja, dat las u goed. Ed van den Berg heeft 453 openstaande zaken bij het CJIB: rijden zonder gordel, te hard rijden, geen rijbewijs kunnen tonen, onverzekerd rijden en noem het maar op. Dat weten we omdat Ed alles wat hij doet filmt (anders bestaat hij niet).
Voor de duidelijkheid: het CJIB handelt ook wat andere zaken af (of bemoeit zich met betalingsverplichtingen) dus niet alle 453 zaken hoeven meteen verkeersboetes te zijn.
Maar dan nog. Het zijn er heel erg veel.
CJIB
In een recent filmpje belt de man (uiteraard vanuit zijn rijdende auto en met zijn telefoon in de hand) het CJIB en dan horen we de uiterst vriendelijke medewerkster van de instelling praten over de honderden ‘zaken’ die nog openstaan. Van den Berg heeft zelf geen idee hoeveel het er zijn, want zelfs zijn eigen post open maken is te moeilijk voor deze ‘strijder’.
Hoewel tamelijk naïef, probeert de medewerkster van het CJIB Ed nog te overtuigen om geen boetes meer te rijden en te gaan beginnen aan betalingsregelingen. Let wel: ze praat dan met een ‘man’ die op dat moment zeker 80% van de tijd op zijn telefoon zit te kijken en nauwelijks op het verkeer let.
Maar dat is niet alles.
In eerdere filmpjes zien we hoe Ed staande wordt gehouden door de verkeerspolitie in de buurt van Rotterdam. Hij heeft dan standaard een hele grote mond als de agenten op veilige afstand van zijn auto staan en een veel kleinere mond als ze naast zijn raam staan.
Vermoeiend
Het zijn vermoeiende gesprekken, want Ed fulmineert eerst altijd standaard als een dreinend kind dat hij zich niet aan de regels hoeft te houden (want dat is dwang) en zijn ID niet hoeft te tonen (want de agenten werken niet voor hem, maar voor de Staat en de Staat is eigenlijk een Amerikaans bedrijf).
Om na enkele minuten alsnog met wat papieren aan te komen kakken. Doorgaans niet de papieren die hij moet laten zien overigens. Laten we zeggen dat het rijbewijs van Ed nogal eens wordt afgepakt of ongeldig verklaard. Het is dan ook geen toeval dat Ed regelmatig zijn ‘slagingsbewijs’ van het CBR laat zien.
Op het papier is te lezen dat de geldigheidsduur van dit bewijs in 2018 afloopt.
In het bewuste filmpje wordt hij voor de zoveelste keer aan de kant gezet (ergens op de A16) en krijgt hij voor de zoveelste keer een boete voor het niet dragen van zijn gordel. De agent schrijft keurig een boete uit en sommeert het kleine kind meerdere keren om de gordel om te doen.
Anders mag hij niet verder rijden.
Kind
Dat weigert Ed natuurlijk. Want het is heel erg stoer om niet te doen wat een ander zegt (als je twaalf jaar bent). Niemand vertelt de ‘grote’ Ed wat hij moet doen. De verkeersagent houdt eerst voet bij stuk en stelt nogmaals dat Ed anders niet verder mag rijden, maar uiteindelijk laat hij het maar gaan.
Weer twintig minuten die de politie niet kan besteden aan iemand die in nood zit.
Saillant detail: Ed faket eerst ook nog eens dat hij door COPD geen lucht meer krijgt na de verhitte ‘discussie’, maar als hij wegrijdt steekt hij doodleuk een sigaret op. De schuimbekkende man is bepaald niet in zijn eerste leugen gestikt, zullen we maar zeggen.
Maar hoe dan ook? Weer komt Ed er mee weg. Hoe is dit mogelijk?
Even een zijstraat.
Overval
Ed van den Berg wil al zijn hele leven niet deugen. Op 15 januari 2004 krijgt hij de kolder in de kop. Puur omdat hij ‘trek had in een lekker broodje’ – maar geen geld had – besluit hij in Breda om een winkelier te overvallen. De man stapt daarvoor de elektronicazaak van de 89-jarige Sal van Gelderen binnen en slaat de overlevende van de Holocaust meteen snoeihard tegen zijn hoofd. Even later verlaat hij de winkel met de portemonnee van de hoogbejaarde man.
De nog zeer actieve Van Gelderen liep door de zeer laffe overval ernstig letsel op: een gebroken pink (waardoor hij zijn trouwring niet meer om kon), gehoorschade en hij verloor 80% van het zicht in zijn linkeroog. De gevolgen voor de man die meerdere concentratiekampen overleefde, waren gigantisch. Hij durfde niet meer achter de toonbank van zijn winkel te staan, moest daarom zijn geliefde winkel verkopen en verdween noodgedwongen naar een verzorgingstehuis.
Waar hij na een jaar stierf.
Mislukt
Het is bijna niet te geloven, maar Ed van den Berg bleek zelfs als overvaller mislukt. Direct na de vlucht werd hij al door de politie aangehouden. In augustus 2004 werd er tegen hem vijf jaar celstraf en tbs geëist, vooral vanwege de brutaliteit van de overval. Deskundigen en de rechters merkten op dat Ed helemaal geen spijt had van zijn laffe daad. Er werden diverse stoornissen bij hem geconstateerd (zoals psychopathie), waardoor hij niet volledig toerekeningsvatbaar werd verklaard.
Uit rechtbankverslagen en rapporten van de psychologen blijkt dat Van den Berg zich ‘uiterst onverschillig en emotieloos’ opstelde tegenover het lot van het slachtoffer. Deskundigen constateerden een ‘diepgaand gebrek aan inzicht, de ernst van zijn daad en empathie’ bij de dader.
De rechtbank woog het ‘totale gebrek aan rouw’ en de ‘kille, onvoorspelbare houding’ van de man mee in de oplegging van een onvoorwaardelijke TBS-maatregel. De kans op herhaling van geweld werd zonder behandeling als ‘levensgroot’ gezien.
De rechtbank nam de strafeis dan ook onverkort over.
Hypocrisie
Dat was het beschamende verleden van Ed van den Berg. Terug naar het nu. Van den Berg loopt over van de hypocrisie. Hij schreeuwt de godganse dag dat de Staat bestaat uit ‘smerige kankerpedofielen’ (terwijl hij ook online een klein kind een ‘lekker ding’ noemt) en hij op geen enkele manier wenst te luisteren naar de overheid, maar ondertussen is het dezelfde overheid waar hij al heel erg lang helemaal niet zonder kan.
Ed heeft geen werk en teert op het geld van een uitkering. Hij krijgt op gezette tijden begeleiding en hulp van instanties (zoals Fivoor en het Rotterdamse CVD), maar ondanks die goed bedoelde inzet is er geen land te bezeilen met de man. Zoals mijn moeder vroeger zou zeggen: ‘die wil gewoon niet deugen’
‘Strijder’
En ondertussen houdt de ‘onafhankelijke strijder’ zijn hand op bij ons, de belastingbetaler. Ook dat kunnen we in de talloze filmpjes terugzien. Dat gaat zelfs zo ver dat hij helemaal over de rooie gaat als zijn uitkering een keer (door wangedrag) wordt gekort.
Ed van den Berg wil heel graag soevereintje spelen, maar de harde werkelijkheid is dat hij niet eens voor zichzelf kan zorgen en zonder de helpende hand van de overheid onder een brug zou slapen en geen eten zou hebben.
Zelfs een eenvoudig baantje of kleine woning krijgt hij niet voor elkaar. De gemiddelde puber of student is verder in zijn leven. Ed heeft een hele grote mond, maar functioneert op het niveau van een niet al te snuggere puber. Hij heeft schulden (van de zomer nog 2000 euro bij zijn zorgverzekeraar), geen dagbesteding, deurwaarders achter zijn luie kont aan en ga zo maar even door.
Het is een doffe bak ellende. Ed heeft doorgaans een hele grote mond over ‘buitenlanders die op moet rotten naar hun eigen land’, maar we zijn aan deze kansloze Nederlander meer geld kwijt dan aan tien complete vluchtelingengezinnen.
Daklozenopvang
Zelfs voor een slaapplaats is de scheldende non-valeur aangewezen op de daklozenopvang. In het verleden deed hij wel eens koerierswerk in zijn bus, maar dat bedrijfje in Rotterdam is alweer een tijdje uitgeschreven uit de KvK. Als je succes wil hebben als koerier, is het ook wel handig om niet honderden verkeersboete te rijden en onbetaald te laten.
In andere filmpjes is soms te zien dat Ed in de daklozenopvang (in de buurt van Ahoy) op een bed ligt of in een ambulance wordt geschoven met mentale problemen.
Punt
Wat is nu mijn punt? Want er zijn natuurlijk wel meer kansloze mensen in Nederland.
Nou, dat is niet zo moeilijk. Hoe is dit mogelijk? Hoe kan het bestaan dat een gewetenloze, niet al te snuggere, voormalige tbs’er maar liefst 453 openstaande verkeerszaken kan verzamelen zonder dat iemand hem bij zijn kippennekkie uit zijn auto trekt en nu eens een keer een definitief einde maakt aan dit rijdende gevaar op de weg?
Is het wachten dan misschien op een volgende Sal van Gelderen? Of op een gezin dat door Ed van den Berg wordt doodgereden, omdat meneer zo nodig zijn theatrale en uiterst kinderlijke hang naar aandacht moet bevredigen door zichzelf te filmen tijdens zijn kansloze strijd tegen ‘die kankerlijders van de overheid’?
Instanties
Ik ben inmiddels begonnen met het benaderen van diverse instanties. Het CJIB bijvoorbeeld. De politie. De verkeerstak van het Openbaar Ministerie. Met simpele persvragen. Hoe kan dit? Wanneer gaat iemand eens ingrijpen? Hoe kun je honderden openstaande zaken hebben en nog steeds provocerend als een puber deelnemen aan het verkeer?
Natuurlijk: na 26 jaar ervaring weet ik ook wel dat instanties nooit veel zullen zeggen over individuele gevallen. En doorgaans snap ik dat heel goed. Maar we hebben het hier wel over een rijdende tijdbom die kennelijk in Nederland in staat is om honderden verkeersboetes bij elkaar te rijden en er mee weg te komen.
Dat verdient een antwoord.
Het eerste antwoord is al binnen. Van woordvoerder Marijn Massink van de politie:
‘De taak van de politie is om iemand te beoordelen op rijgedrag. Daarbij kunnen we iemand aparte bekeuringen geven, maar dat op zichzelf is niet genoeg om iemand de rijbevoegdheid te ontzeggen. Dat is aan het CBR. Wat we wel kunnen doen is als we sterk twijfelen aan iemand zijn rijbevoegdheid om een melding te maken bij het CBR.
Vanwege privacyredenen kunnen we niet ingaan of dat bij deze persoon ook is gebeurd’
Als ik geen genoegen neem met dit antwoord, verwijst Massink mij door naar de korpsleiding. Omdat die gaan over beleid tav soevereinen.
Wordt vervolgd.
Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Je kunt mij ook met een vast per bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.