Home > misdaad > ‘Ik laat de moordenaar alleen met zijn geweten’
misdaad

‘Ik laat de moordenaar alleen met zijn geweten’

 

Er zijn mensen die zeggen dat ik – tot vervelens toe – altijd maar de kant van de verdachte of de dader kies. En daarbij stelselmatig het lot van het slachtoffer aan de kant schuif. 

Ruim baan dus een keer voor het slachtoffer.

De moeder van de 26-jarige rapper Farrel Provence uit Amsterdam. Provence (alias Rapper Rel) krijgt op 9 november 2009 in een nieuwbouwflat in Hoogezand een kogel in zijn lies. Afgeschoten door een man die claimt met bruut wapengeweld in zijn eigen huis overvallen te zijn. Hij schoot – naar eigen zeggen – puur uit zelfverdediging. Drie tot vier keer. Met een politiewapen. Uit Duitsland.

Het projectiel raakt de liesslagader van de rapper. Een belangrijke en grote levenslijn. De getroffen muzikant blijft twee seconden liggen en vlucht. Met iedere slag van het hart verzwakt zijn leven.

Ironisch genoeg blijkt de bloedende Farrel tijd te hebben gehad. Maar hij kreeg het niet. De inwendige wond krijgt door een paniekerige beslissing veel te veel tijd. Omdat de vrienden van Provence hem vanuit Hoogezand helemaal naar zijn woonplaats Amsterdam rijden, in plaats van naar het ziekenhuis in Groningen. Tweehonderd kilometer om zestien kilometer. Er gaat niets boven Groningen.

Farrel is waarschijnlijk al vertrokken als hij het ziekenhuis in Amsterdam bereikt. Twee liter bloed in de buikholte.Verbloeding. Exit circulatie. Verstikking door ‘breiig’ materiaal in de longen. Klinkt rauw en dat is het ook. Ik kan en wil het ook niet anders maken. Moord heeft een lelijk gezicht. 

De rouwende moeder van de dode rapper staat niet stil bij het ongepaste ziekentransport. Zij schrijft in een brief aan de rechtbank over God. Over geweten en vergeving.

‘In het ziekenhuis hoopte ik nog dat het een vergissing was. Dat het iemand anders was. Dat hij slechts gewond zou zijn. Ik zag zijn lichaam en zei tegen hem: dit is mamma. Ik wilde hem wakker schudden, maar ik mocht hem niet aanraken. Hij lag er vredig bij, precies zoals hij was. Vanaf het allereerste moment heb ik de schutter vergeven. Ik laat hem alleen met zijn geweten. Een leven met wrok is geen leven voor mij. Ik vraag God mij kracht te geven.’ 

Indrukwekkend.

Wat zegt een strafrechtpopulist eigenlijk tegen een van verdriet uit elkaar vallende moeder die instant vergiffenis schenkt aan een moordenaar?

‘U ziet het verkeerd? U bent knettergek? U behoort tot de linkse elite die denkt dat de wereld er uit ziet als Woodstock?

0 thoughts on “‘Ik laat de moordenaar alleen met zijn geweten’

  1. Ach Chris,…
    soms is het goed te weten dat we zijn dienaar zijn en ieder op onze eigen manier een heel klein steentje kunnen bijdragen aan het geven van die kracht

  2. Erik V.

    Mooi verhaal. Ben trouwens wel benieuwd naar de getuigenis van die politie-informant en het pleidooi van de advocaat (was dat die mooie jongen uit Maastricht?)

  3. Siem

    Sorry Chris, maar in deze ben je niet volledig en verwijs ik je naar de site van Korterink:

    Bij de rechtbank in Groningen is 18 jaar celstraf geëist tegen Jason B., voor het schieten op rapper Rel die daarbij dodelijk gewond raakte. Dat is geen verrassing: voor een officier van justitie is het ‘alles of niks’. Die hoeft er geen rekening mee te houden dat als midden in de nacht vijf man onverwacht je huis binnen komen stormen, je wellicht de neiging hebt je niet als een willoos lam naar de slachtbank te laten leiden maar je je probeert te verzetten. En als je er dan in slaagt het pistool van een van de overvallers (ontvoerders) te pakken te krijgen en je probeert ze in hun benen te schieten, ben je een moordenaar.

    Je koptekst is misleidend, of je moet het alleen over het uitgangspunt van de moeder van het slachtoffer hebben. Dan nog: meer volledigheid om te kunnen beoordelen lijkt mij niet mis.

  4. @Siem: met alle respect, maar HJk is in deze onvolledig, tendentieus en sturend. Ik heb de volle 5 uur bij de rechtszaak gezeten. Justitie verwijt de schutter niet alleen de moord (met zijn eigen wapen) en drie keer poging moord (nog drie slachtoffers), maar ook nog een gewapende overval twee dagen eerder op een van de latere slachtoffers. Een beroving waar volgens justitie hetzelfde wapen voor is gebruikt waar Farell mee is omgekomen.

    Overigens betekent een noodweersituatie nog niet dat iemand een ander niet om het leven heeft gebracht. Het feit is in dat geval bewezen en strafbaar, de dader niet.

  5. Siem

    @Chris

    Ik heb zojuist pas, voor ik jouw reactie hier las, jullie ‘discussie’ op de site van HJK gezien. Naar aanleiding daarvan heb ik daar een simpele vraag gesteld.

    Je opmerking hier dat HJK in deze tendentieus en sturend zou zijn vind ik nogal wat.

    Verder meen ik dat lezers toch moeten kunnen vertrouwen op een minimale juiste verslaggeving over een daadwerkelijke gang van zaken.

    Als 2 journalisten een totaal tegenovergesteld verslag doen, dan wordt het er voor de gemiddelde ‘burger’ niet makkelijker op om te begrijpen hoe het al dan niet zit.

    In die zin is dit wel weer een prachtig voorbeeld waar het journalistieke verantwoordelijkheden en beeldvorming betreft. Iets om over na te denken, inplaats van als verongelijkte burger alleen ‘het O.M. en lapzwanzige rechters’ na te wijzen en op de PVV te gaan stemmen.

    Mijn mening: eensluitende duidelijkheid voorkomt een verkeerde beeldvorming en foute keuzes.

  6. @siem: je vergeet dat ik hier niet pretendeer volledige verslagen te maken. Dit is geen krant. Dit verhaal gaat niet sec over de rechtszaak. Dit verhaal gaat over een moeder die vergiffenis schenkt. De rest is van ondergeschikt belang.

    Het verhaal van HJK is sturend omdat hij zijn mening geeft terwijl hij niet weet waar hij over praat.

  7. Siem

    @Chris,

    Dat begrijp ik Chris, het ondergeschikt belang.

    Toch schrijf je, quote: Wat zegt een strafrechtpopulist eigenlijk tegen een van verdriet uit elkaar vallende moeder die instant vergiffenis schenkt aan een moordenaar?

    – De kwalificatie moordenaar triggerde om meer te willen weten: volgens mij moet moord eerst nog uit een vonnis blijken.

    En ja, de tegengestelde berichtgeving was des te meer een reden om te reageren.

    Ik neem aan dat een journalist (HJK) die een artikel voor Panorama schrijft over die zaak, weet waar hij over praat.

    Nou ja, laat ik dat artikel maar afwachten want tot nu toe zijn de verschillen in berichtgeving mij te groot.

  8. @Siem: een journalist die een artikel voor de Panorama schrijft kan net zo goed van toeten noch blazen weten.

    Waar het hier gaat om gaat is dat HJK een oordeel heeft over een specifiek juridisch onderdeel, namelijk noodweer. Dan had zijn aanwezigheid bij de rechtszaak op zijn zachtst gezegd verhelderend kunnen werken.

    Wat moordenaar betreft. Het is de perceptie van de slachtoffers. Niet die van mij.

  9. Knap van die moeder dat ze dat bij zichzelf kan houden wat bij haar hoort en dat bij de ander kan laten wat bij de ander hoort. Daar is volgens mij veel kracht en zelfkennis (zelfreflectie) voor nodig.

  10. W. B. Hulskemp

    Wat je vergeet te vermelden is de afkomst van de daders en slachtoffers: Antillianen. In die cultuur is misdadiger een volledig geaccepteerd beroep geworden. Niet zo gek dus dat de treurende moeder van het slachtoffer volledig begrip heeft voor de daders.

    Haar cultuur kennende wijst ze discriminatie, te lage uitkeringen en blanke nederlanders aan als ware schuldige. En dat terwijl de gewone Nederlander krom ligt en tot zijn 67ste moet werken om in de uitkerining van deze beroeps-handophouder en haar landgenoten te voorzien.

    Stuur haar zsm terug naar dat roversnest waar ze vandaan komt, dit soort mensen kunnen we als samenleving missen als kiespijn.

  11. Ulfert Molenhuis

    Als je even stilstaat bij wat de mnoeder in de slachtofferverklaring feitelijk bedoeld, ligt het toch wel even anders. De vergiffenis heeft ze waarschijnlijk nodig om zich beter te kunnen wapenen met dit velies om te kunnen gaan. Ze vraagt daarenboven de kracht om verder te kunnen voor zich zelf en niet voor de schutter. De ruimhartigheid van Chris is dus wat minder groot dan hij zelf suggeert, maar hij heeft nog voldoende gelegenheid om de slachtoffers beter en vaker postitief in beeld te brengen.

  12. @Ulfert: ik ben geen journalist geworden om in het wilde weg de feitelijke bedoeling van een slachtoffer in te vullen, laat staan onomwonenden op papier te zetten wat zij ‘waarschijnlijk’ wilde zeggen.

  13. Ulfert Molenhuis

    @Chris: ja zo kun het natuurlijk ook pareren, maar in dit geval is de achtergrond heel anders, dan de journalist opschrijft. Soms is het meer en anders dan je hoort of leest. Sterker gezegd: feitelijk heeft ze geen medelijden met de schutter, maar door er zo mee om te gaan, is ze beter gewapend. Mijn waarschijnlijk is niet meer dan enige terughoudendheid omdat ik de zaak niet ken en derhalve de moeder ook niet, maar het is wel een beproefde manier van verwerken.

  14. @Ulfert: ik snap wat je wil zeggen, maar ik laat de exacte interpretatie van haar woorden voor jou. Ik denk niet dat je een soort ‘algemene’ norm los kan laten op hoe mensen dingen ervaren om vervolgens die norm los te laten op een individu.

    Ik snap ook niet zo goed dat je zegt: ‘de achtergrond is heel anders’ en vervolgens stelt dat je de zaak niet kent. Ik kan die twee niet met elkaar rijmen.

    Ik heb het overigens nooit gehad over medelijden en eigenlijk is het ook helemaal niet van belang waarom zij deze man vergiffenis schenkt. Feit is dat ze het zegt te doen en dat ik dat waard vind om te vermelden. Al was het alleen maar om de zwart/wit gedachten over dader vs slachtoffer ietwat te doorbreken.

  15. Nou, ik vind het juist wel van belang waarom zij deze man vergeeft. Mogelijk zit daar wel en behoorlijk stuk cultuurverschil achter. Als ik dan het gevoel krijg dat mijn wereldje daar niet op past en dat ik het eigenlijk niet goed begrijp, niet plaatsen kan,…
    dan wil ik leren. Dan wil ik luisteren. Proberen te begrijpen. Met mijn wereldje toepassen op anderen heb ik namelijk nog nooit iets leren begrijpen.

    Maar misschien is juist dat ook wel een stukje cultuurverschil….

    Dit laat onverlet:
    Ze vraagt God om die kracht…
    Mijn God, dat zijn wij, de mensen samen.
    Waar ze om die kracht vraagt, mijn deel heeft ze…

  16. Het cultuurverschil dat tot uiting komt in de slachtoffer- en daderrol is interessant, maar ook moeilijk toetsbaar. Als er iets doordrenkt is van cultuuruitingen dan is het taal wel. Het blijft dan ook lastig de verklaring van de moeder te interpreteren: is het gebruikelijk dit te zeggen in ‘haar’ cultuur en is het daarmee wel zo betekenisvol als wij denken? Of heeft ze echt compassie met de dader?

    Een cultuurverschil wat dichter bij huis: hoe is het mogelijk, zelfs als je op onbekend terrein bent, dat je het slachtoffer 200 km vervoert? Ziekenhuizen staan toch aardig aangegeven in Nederland zou ik zeggen.. Of werd de ernst van de wond onderschat? Is hier iets over bekend?

  17. Wilhelm T

    Het slachtoffer: een of andere huisvrede brekende, rip dealende wannabe gangster..

    Je bent me er eentje Chris.

  18. janine

    omdat je 5 uur bij de rechtzaak aanwezig bent geweest wilt nog niet zeggen dat je de feiten kent. de feiten ken je pas als je het dosier hebt gelezen of inkijk hebt gehad!!!!!! want niet te vergeten die jongen had niks bij die flat te zoeken als hij simpelweg daar niet heen was gegaan was hem niks overkomen en wie is hier eigenlijk de moordenaar hij had waarschijnlijk nog gewoon geleefd als ze hem naar het zieknhuis in groningen hadden gebracht en wat betreft de overval die voor af gaant zou zijn gebeurt. Ik geloof niet dat die jongen de deur open had gedaan als hij het geweten had rel en zijn ‘vrienden’ komen zelf uit een crimineel mileu waar drugs en wapens geen ombekende zijn en er blijkt zelfs geld te zijn betaald aan rell om over te komen naar hoogezand. dus ja wie is hier nou slachtoffer en wie dader.!!!!!! Naar mijn mening is de ovj niet bezig geweest met de waarheid boventafel te krijgen maar is ze alleen maar bezig geweest hoe krijgen we hem zo lang mogelijk achter de trallies!!!!

  19. gerdiene v

    De Ovj schetste een verhaal wat door moest gaan voor de waarheid. maar of dit ook de waarheid is?

    Want vertelde ze ook dat de familie afwist dat rell in bezig was van een machine wapen. Nee daar hoor je niks over terwijl beste chris als je het dosier had gelezen had je wellicht een andere mening gehad. dus wel erg koort door de bocht, en schijnbaar lag je te slapen toen de advocaat zijn pleidooi hielt.
    Ik ben van mening dat jason een pluim verdient en dat rell en zijn familie net zo verantwoordelijk zijn voor zijn dood want als je weet dat je familie is van een wapen en zijn brood verdient in de drugs en dit goedkeurt en er lekker van mij leeft moet je later niet huilen als er gewonden vallen. Had jason eerst zelf dood moeten gaan ?????

  20. gerdiene v

    beste erik v volgens mij was chris in slaap gevallen toen de advocaat zijn pleidooi hielt haha

  21. Paul

    een journalist die een artikel voor de Panorama schrijft kan net zo goed van toeten noch blazen weten.

    HAHAH chris wat je hier schrijft klopt dus niet.!!!!!!

    de verslaggever van de panorama KENT HET DOSIER!!!!!
    HET DOSIER DAT JIJ NIET KENT!!!!!!

  22. Henk

    Ik wil niet opspelen maar eu..

    Chris zegt:

    ‘Het verhaal van HJK is sturend omdat hij zijn mening geeft terwijl hij niet weet waar hij over praat.’

    ‘Sturen’ impliceert op z’n minst manipuleren. Louter een mening geven of zelfs zulks doen zonder dat je van toeten of blazen weet, levert geen ‘sturen’ op imho.

    Maar wellicht gaf je een (te) beknopte weergave van wat er speelt.
    En wat er daar speelt, weet ik niet.

  23. @Henk en @Paul – mijn commentaar op het sturende karakter van HJK zit hem niet in zijn dossierkennis, maar in zijn oordeel over de afweging die de officier van justitie maakt mbt het noodweer. Ik zie daar een duidelijke sturing in omdat hij de afwijzing van het noodweer (door justitie) op zijn beurt afwijst, maar dat doet op basis van wat hij als feiten ziet en niet op basis van de juridische betekenis van noodweer.

    Je kunt 1000 keer een strafdossier kennen, als je niet in de rechtszaal aanwezig bent, is het op zijn zachtst gezegd een beetje lastig om een oordeel te hebben over de argumentatie van de officier zoals die tijdens de zaak naar voren komt.

    Nog los van het feit dat je met louter een strafdossier in handen niet meteen inzicht krijgt in de juridische implicaties van noodweer en de jurisprudentie mbt dit onderwerp.

  24. Henk

    Bedankt voor de uitleg.

    Maar wat beoogde HJK met de sturing dan volgens jou?
    Populistisch oproer kraaien?

Geef een reactie