Ik weet niet wat er in de lucht zit in Oost-Nederland, maar na het opzichtige falen van het Openbaar Ministerie in een andere slepende kwestie, doet nu de rechtbank in die regio een duit in het circuszakje. En dit is bepaald niet de eerste keer. Een verslag van wonderlijke taferelen in Zutphen en Arnhem, waar de rechtspraak soms net een circus is. En ik voortaan niet meer aan het werk zal gaan als rechtbankverslaggever.
Eerst even wat noodzakelijke achtergronden.
Mede om kwaadaardige activisten en erkende lasteraars als Djamila le Pair en kinderpornobewerker Eric Donk buiten de deur te houden, bedacht de Rechtspraak in Nederland een manier om rechtbankverslaggeving een zaak te laten zijn van professionele journalisten.
Richtlijn
Er kwam dan ook op1 juni 2025 een nieuwe persrichtlijn (de oude is van 2013), waarbij er om gebruik te mogen maken van laptop en camera moest worden gewerkt met een speciale accreditatie: de rechtspraakperspas. Een heel normaal en logisch accreditatie-systeem, zoals dat bij heel veel organisaties en evenementen in Nederland en ver daarbuiten de normaalste zaak is.
Journalisten die met een NVJ-perskaart, politieperskaart of internationale perspas aan konden tonen dat ze ook echt journalist zijn en serieus met hun vak bezig, komen in aanmerking voor een dergelijke pas en mogen verslag doen van rechtszaken en gebruikmaken van alle faciliteiten.
Waaronder de toegang tot gevoelige informatie via een speciale bestandenpostbus online.
Zoals gezegd: een hele normale gang van zaken; op heel veel terreinen is een perskaart verplicht, van sportwedstrijden tot de Tweede Kamer en het ‘achter de linies’ werken tijdens bijvoorbeeld rellen en demonstraties. Van de Zwarte Cross tot Roland Garros.
NVJ
Er kwam echter een kink in de kabel toen een paar ‘vrije journalisten’ (lees: gekochte activisten) bezwaar maakten tegen het systeem en de rechtbank oordeelde dat accreditatie-beleid weliswaar terecht en legaal is, maar niet via de journalistenvakbond NVJ dient te lopen.
Een wat mij betreft zeer wonderlijke conclusie, omdat die constructie nou juist was gekozen om te voorkomen dat de rechtspraak zou bepalen wie journalist is en wie niet.
De richtlijn verviel door het onbegrijpelijke vonnis ineens gedeeltelijk. Een tijdelijke zaak, maar we zitten er nu wel mee.
En zo kon het gebeuren dat de rechtbank in Zutphen voor vandaag 13.00 uur serieus voornemens is om activist, crimineel, complotdenker en kinderpornobewerker Eric Donk toe te laten als cameraman in een door de al veroordeelde complotdenker Fleur van der Pols aangespannen civiele procedure tegen Norbert Dikkeboom.
Een bizarre actie, als je het mij vraagt. Volgens de rechtbank wordt er gewoon gekeken naar de persrichtlijn. Wat op zich al wonderlijk is, want in dat woord zit de term pers. En Donk is geen pers. Het is alsof je een 6-jarige die zelf van papier een raketje in elkaar geknutseld heeft toestemming geeft om volgens de NASA-richtlijn de Space Shuttle te besturen.
Verward
U kent de onderliggende zaak denk ik wel, Norbert Dikkeboom begon een kort geding na maanden van laster en bedreigingen van Van der Pols.
Noodgedwongen nog wel, want OM Oost verdomde het heel erg lang om in te grijpen. Maand na maand kon de verwarde dame in het openbaar onder meer schreeuwen dat ze Norbert (en anderen) helemaal in elkaar zou slaan, dat ze er wel tbs voor over had, dat ze iemand met een vuurwapen neer zou schieten, wat er zou gebeuren als ze het gezin van Norbert aan zou vallen en dat iedereen en zijn moeder kinderen misbruikte en zich schuldig maakte aan vrouwenmoord.
Ze ging zelfs zo ver om de minderjarige zoon van Norbert in een vijf minuten durend audiobericht met bizarre laster de les te lezen over hoe slecht zijn vader wel niet was. Stelt u zich dat eens voor: een man en zijn zoon die ze allebei helemaal niet kent en daarbij ook nog eens letterlijk aangejaagd door een zeer rancuneuze ex, die haar kinderen juist in de steek heeft gelaten.
Hoewel het kort geding hoge kosten met zich meebracht, won Dikkeboom de zaak op vrijwel alle fronten; de rechter gaf aan dat Van der Pols een reeks aan lasterlijke teksten en walgelijke afbeeldingen weg moest halen en ruimhartig op diverse podia moest rectificeren.
Deed ze dat niet, dan kostte haar dat maximaal 25.000 euro aan dwangsommen.
Beslag
U begrijpt het al, in plaats van eieren voor haar geld te kiezen, veegde de dagelijks naar aandacht snakkende Van der Pols haar bips af met een groot deel van het vonnis, waardoor ze inderdaad na 50 dagen in gebreke te blijven 25.000 euro moest betalen aan Dikkeboom. Aangezien deze gestoorde vrouw geen enkele zelfreflectie heeft, betaalde ze niet en dus werd er beslag gelegd op haar bankrekening.
Hierna begon ze – blind voor haar eigen falen – een executiegeschil in Zutphen. Dat dient vandaag.
Het is dat geschil waar Eric Donk nu met zijn camera uit 1988 op af is gekomen. Niet om als een echte journalist naar waarheid verslag te doen van een maatschappelijk relevante zaak (want dat is het niet), maar om als groupie van Van der Pols Norbert Dikkeboom in de weg te zitten.
Dat zeg ik ook niet zomaar, want Donk is al die tijd een groot fan geweest van Van der Pols en haar pogingen om Dikkeboom (maar ook ondergetekende) te beschadigen met hele kwaadaardige leugens. Donk heeft in aanloop naar de zitting van vandaag al meerdere kwaadaardige leugens over Dikkeboom op sociale media gezet.
Leugens
Onder meer de evidente leugen dat Dikkeboom ‘kinderen’ op Fleur afstuurde en dat hij door ‘zijn angstfantasieën’ de politie en het OM werk weet te bezorgen.
Mind you, Norbert Dikkeboom moest notabene in de coronatijd beveiligd worden door een peloton ME, hij kreeg al eens kogel- en poederbrieven en het OM heeft eerder al besloten Van der Pols te vervolgen wegens haar bedreigingen aan het adres van Dikkeboom.
Het was notabene de plaatsvervangend hoofdofficier van justitie die letterlijk aangaf dat Dikkeboom (en ik) juridisch het slachtoffer zijn in deze onverkwikkelijke zaak.
Eric Donk heeft absoluut geen goede bedoelingen met deze aanvraag om te mogen filmen. Zo vroeg hij al treiterend notabene op X ‘in opdracht van de rechtbank’ aan Dikkeboom of die toestemming wil geven om gefilmd te worden.
Kwaad
Die toestemming moet er uiteraard officieel komen, maar als je dat heel opzichtig doet via een online en openbaar medium als X, dan heb je louter kwade bedoelingen. En zo kennen we Donk al vele jaren.
Hij zou zijn moeder nog verkopen om in de aandacht te komen.
Voor de duidelijkheid: Eric Donk is geen journalist. Nooit geweest ook. Hij kreeg enige bekendheid toen hij samen met de inmiddels al 12 keer veroordeelde complotdenker Micha Kat het huis van oud-topman van Justitie Joris Demmink vernielde met graffiti. Donk werd daarvoor veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf van twee weken en de betaling van de schade aan Demmink.
Eric Donk heeft geen enkele relevante opleiding, liep nooit stage en heeft nog nooit een seconde voor een (serieus) medium gewerkt of iets van eerlijk geld weten te maken met zijn werk. In het verre verleden kwam Donk wel eens opdagen om een rechtszaak te filmen, maar zijn laatste zaak dateert van bijna twee jaren geleden.
Sterker nog: Eric Donk is zo gecorrumpeerd dat hij zich een tijd cash liet betalen door de criminele complotdenker Huig Plug, een man die al meerdere keren is veroordeeld wegens kwaadaardige laster en op zijn beurt weer wordt betaald door een telg uit de rijke visfamilie Parlevliet uit Katwijk.
Over gekochte ‘journalisten’ gesproken.
Nietsnut
Ik ga het niet anders maken dan het is: Donk is een blowende nietsnut die vier woorden liegt als hij er drie uitspreekt, laster als wapen gebruikt bij gebrek aan argumenten en dreigementen uit als hij zijn zin niet krijgt. Hij struikelt door het leven en geeft iedere lantaarnpaal die hij onderweg raakt de schuld van zijn eigen falen.
Om u een indruk te geven: in meerdere filmpjes beweerde Donk dat ik kinderporno op mijn site heb staan. De bizarre ironie wil dat hij doelt op een onschuldig screenshot op mijn website. Een screenshot van een mail van de IJslandse host van Micha Kat, waarin staat geschreven dat Kat kinderporno op zijn site heeft staan.
Kinderporno die was bewerkt door….checkt notes …ene Eric Donk.
Dat is de overtreffende trap van bizar.
Je ontvangt, bekijkt en bewerkt letterlijk zelf kinderporno. Stuurt die door naar Micha Kat en als een echte journalist daar aandacht aan schenkt via het openbaren van een screenshot van een geschreven mail, dan heeft die journalist kinderporno op zijn site?
Get real.
Ron S.
In een ander filmpje stelt Donk dat ik de meermalen veroordeelde crimineel Ron S. (die ooit 10 jaar cel kreeg voor een poging doodslag en recent wegens smaad werd veroordeeld tot weken celstraf) heb geslagen voor de ingang van de rechtbank in Arnhem. Ook weer bizar en volledig #andersomland, want het was Ron S. die mij sloeg (hij schampte mijn neus), iets wat ook nog eens in geuren en kleuren door die Ron S. op beeld werd verteld.
Hoe dan ook: werkelijk overal is bekend dat Donk een non-valeur is, die in de rechtbank in Rotterdam zelfs niet meer mag filmen nadat hij een medewerker heeft bedreigd. Iets waar hij patent op heeft, want als de schuimbekkende kabouter zijn zin niet krijgt, dreigt hij er lustig op los.
Zo was Donk ooit eens zo gefrustreerd dat een aangifte tegen mij niet werd opgepakt, dat hij op X doodleuk stelde dat hij dan maar geweld moest gaan gebruiken.
Podium
En wat doet de rechtbank in Zutphen vandaag? Die staat waarschijnlijk toe dat deze lasterclown een podium krijgt om Norbert Dikkeboom nog verder te beschadigen. Het is dat ik doorgaans redelijk standvastig ben, maar toen ik dit hoorde viel ik bijna van mijn stoel.
Hoe naïef kun je als voorzieningenrechter eigenlijk zijn?
Hoewel Donk nauwelijks tractie heeft en niet serieus kan worden genomen, ben ik inmiddels echt wel pissig op hoe de rechtspraak deze clowns weet te benaderen.
Want het ging al eerder stevig mis.
Bosman
In de rechtbank in Arnhem, waar de geradicaliseerde en bezeten complotdenkster Alice Bosman als verdachte van onder meer smaad en mishandeling maar liefst 56x mijn naam mocht noemen, terwijl ik als geaccrediteerde journalist aan het werk was. Ongestoord mocht deze gestoorde dame zeggen dat ik een geheim agent ben, kinderen benadeel, babybloed drink en mijn werk als rechtbankverslaggever een dekmantel is.
De rechtbank greep niet in, zelfs niet toen de verwarde dame mijn onmiddellijke arrestatie eiste. Mede omdat de wrakingskamer in Arnhem na een kansloos wrakingsverzoek geen wrakingsverbod heeft opgelegd aan Alice Bosman, zal ze in september opnieuw de kans krijgen om de zaak onnodig te frustreren.
Al die tijd is er geen gerechtigheid voor de slachtoffers die deze gestoorde dame maakt. Sterker nog: ze kan gewoon straffeloos op de tribune zitten bij de parlementaire corona-commissie terwijl de aangever in haar zaak (Jaap van Dissel) moest praten. Dat is pas een slachtoffer van onrecht in de steek laten.
Het ging overigens al eerder fout met Bosman. In de rechtbank in Zutphen beende dit gestoorde wijf op de gang totaal bezeten op mij en Telegraaf-collega Silvan Schoonhoven af. Met een halsketting in de vorm van een kruis in haar hand schreeuwde ze dat wij van de duivel waren.
Ter Velde
Nog niet zo lang geleden was het weer raak, toen de rechtbank in Arnhem akkoord ging met een verzoek van de zeer agressieve en ontspoorde complotdenker Jeffrey ter Velde om de deuren te sluiten, nadat zijn hulpverleners een kort geding aan hadden gespannen wegens lasterlijke teksten en de fysieke belaging met een hamer.
De voorzieningenrechter ging tot mijn grote verbazing en zonder een spoor van motivering (dat is wel verplicht) akkoord met het weren van de pers.
Niet veel later doken er geluidsbestanden op van het kort geding, door Ter Velde zelf gemaakt…
Klacht
Een door mij ingediende klacht over deze gang van zaken werd door het bestuur van de rechtbank van tafel geveegd, omdat het bestuur nu eenmaal niet gaat over de beslissing van een rechter. Er werd nog wel gezegd dat de deuren waren gesloten omdat op die manier de laster niet weer door de pers in de openbaarheid zou worden gebracht…
Juist ja, dan zou de pers dus nooit meer verslag kunnen doen van uitingsdelicten? Mijn klacht dat de voorzieningenrechter op geen enkel moment haar beslissing tegenover mij motiveerde, werd genegeerd. Er werd alleen opgemerkt dat de bode de boodschap aan de pers heeft medegedeeld….
Dat is niet wat motiveren is, geacht bestuur.
Lasterclown
Dit klemt temeer nu in de civiele zaak van vandaag – die ook weer draait om laster (Van der Pols/Dikkeboom) – de rechtbank ineens geen enkel probleem lijkt te hebben met het laten filmen van een zaak en dan ook nog eens door een man die letterlijk bekend staat om zijn lasterlijke uitspraken.
Hoe bizar is dat?
Je weigert dus de toegang voor een echte en zeer ervaren journalist (met werkelijk alle perskaarten die je als journalist in Nederland op dit gebied kan krijgen) in de ene zaak, terwijl je in een andere zaak de rode loper uitrolt voor een lasterclown zonder perskaart en moreel kompas.
Schiet mij maar lek dan.
Ron S.
En er zijn meer voorbeelden. Want het was ook de rechtbank Gelderland waar ik ooit in de rechtszaal – zonder dat iemand ingreep – door dader Ron Schönfeld werd uitgemaakt voor ‘vieze pedofiel’. Een letterlijk strafbaar feit, waarvan het OM later tegenover mij aangaf ‘de politie er niet mee te willen belasten’. In weerwil van alle afspraken die er met PersVeilig zijn gemaakt om journalisten tijdens hun werk te beschermen en daders te bestraffen.
Over veilig werken gesproken.
Ik heb de rechtbank Gelderland inmiddels laten weten voorlopig geen zaken meer te draaien in Oost. Ik ga niet meewerken met een rechtbank die bij herhaling de professionaliteit mist om op een ordentelijke manier een rechtszaak te laten verlopen. Die een waar circus maakt van de rechtspraak.
Waarbij er geen oog meer is voor de belangen van de professionele journalistiek in Nederland.
Signaal
Niet dat de rechtspraak in Nederland daar nou wakker van zal liggen, maar als een van de bekendste rechtbankverslaggevers van het land dit signaal afgeeft, een man die door Holleeder-rechter Frank Wieland ‘de tolk van de rechtspraak’ wordt genoemd, dan is dat lijkt mij wel iets om over na te denken. Ik heb namelijk al eerder geschreven over de veiligheid in rechtbanken in Nederland en het onvermogen van de rechtspraak om te dealen met complotdenkers.
Nog niet zo lang geleden hebben wij op de rechtbank in Amsterdam voor een strafzaak tegen Max van den Berg al uitgebreid aangegeven dat wij niet blij waren met de komst van cameraman en fulltime activist Rico Brouwer, die toen op de accreditatie van de valse nepjournalist Jonathan Krispijn naar binnen was gekropen.
Zorgen
Onze onderbouwde zorgen bleken meteen uit te komen, want na de zitting verschenen er online heelnel geluidsopnames van onze slachtofferverklaringen. Iets wat door de rechtbank expliciet verboden was. Uiteraard ‘betreurde’ het bestuur van de rechtbank de gang van zaken, maar toen was het leed al geschied.
En zo gaat het dus vaker. De naïviteit van de rechtspraak met betrekking tot complotdenkers is niet te harden. Het wil er bij de heren en dames togadragers maar niet in dat deze zogenaamde vrije journalisten geen enkele moraal of geweten kennen en helemaal niet de intentie hebben om objectief verslag te doen.
Sterker nog: ze zijn gewoon weer welkom om hun leugens vanuit de rechtszaal te verkondigen.
Schoothondje
Mensen als Djamila le Pair (die als een hijgend schoothondje achter oplichter Karim Aachboun aan drentelt), Rico Brouwer (een corona-activist), Eric Donk (Demmink-complotdenker) en Hendrielle de Groot (fan van Fleur van der Pols) komen helemaal niet naar de rechtbank om de lezer te vertellen hoe het zit, maar als onverholen groupie van verdachten en gedaagden.
Zoals Van der Pols (die zichzelf onderzoeksjournalist noemt, maar werd geschorst door de NVJ wegens stalking en bedreiging) zelf als fan van Christiana Civitas, Joost Knevel en Karim Aachboun naar de rechtbank kwam.
Of Le Pair, die zich als ‘onafhankelijk’ (kuch) journalist kandidaat stelde voor FvD (maar niet genoeg stemmen kreeg) heeft daarbij zelfs de bereidheid om glashard te liegen in opdracht van Aachboun.
Dat zijn pas mensen die undercover zijn als rechtbankverslaggever.
Schande
Dat Donk nu mogelijk verslag mag doen van de rechtszaak van een persoonlijke vijand is oprecht een schande. Het is de al jaren werkloze Donk namelijk helemaal niet te doen om waarheidsvinding. Hij kan het bloed van Dikkeboom om persoonlijke redenen wel drinken en misbruikt Fleur van der Pols om zijn gram te halen.
Ik geef meteen toe dat het voor rechtbanken in Nederland lastig is om te bepalen wie journalist is en wie niet. En daar hadden we nu net een mooi systeem voor bedacht, waar de rechtspraak een streep door heeft gezet. Maar als nou duidelijk is dat iemand absoluut geen journalist is en helemaal niets heeft te zoeken in een rechtszaal, dan is het Eric Donk wel.
Ik stel dan ook hardop de vraag waar het punt precies komt dat de rechtspraak zelf verantwoordelijk is voor de schade die dit soort lieden proberen te bezorgen. Want het is een feit dat de rechtspraak nooit en te nimmer mag gaan over de inhoud van de journalistiek, maar het ligt heel anders als ze ruim op tijd worden gewaarschuwd voor de invloed van evidente en bewezen lasterclowns die niets op hebben met journalistiek en niet terugdeinzen voor intimidatie, leugens, laster, smaad en bedreigingen.
Wanneer wordt een organisatie verantwoordelijk voor het geven van een podium aan mensen die bewezen liegen en lasteren?
Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Je kunt me ook met een vast bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.
Uitstekend stuk weer.
Loop hem nog wel even na. Diverse foutjes: haarpogingen, Dikkebeboom, heels snel.
Schokkend gebrek aan inzicht van de rechtbank
Dat het met de rechtbakzaken een rommeltje was dat had ik wel door. Maar zo erg als dit hier beschreven staat niet. Hoe kan een rechtzaak en uitspraak van Alice Bosman 6 jaar duren voordat een boedelscheidng uitgesproken is. Zo kan een ander nooit doorgaan met zijn leven. En dat zij haar schoonvader mishandeld 2 jaar duurt. Ze red het altijd zoals zij het wil. Intriest.