Het is de laatste tijd weer schering en inslag: machteloze malloten die aangifte tegen mij doen omdat ze verbaal niet tegen mij zijn opgewassen. Ik schat zo in dat er in anderhalf jaar tijd ongeveer 15x aangifte is gedaan bij de politie tegen mij. Voor de duidelijkheid: geen enkele aangifte heeft het gehaald. Het is wat mij betreft wel tijd dat de politie wat selectiever aangiftes gaat opnemen. Kostbare tijd gaat zo kansloos verloren.
Begrijp mij goed: ik sta zeker niet boven de wet. Hoewel ik als erkend journalist (inclusief nationale en internationale perskaarten) wel degelijk ruimere mogelijkheden heb om mij te uiten en informatie te verkrijgen, ben ik niet immuun voor vervolging. Het wetboek van strafrecht geldt ook voor mij en als ik iets strafbaars doe, dan dien ik daar gewoon verantwoording voor af te leggen.
Misbruik
Het probleem is alleen dat complotdenkers en wappies het recht om aangifte te doen stevig misbruiken in hun wanhopige pogingen om mij te beschadigen. Zo werd er (naar verluidt) in het verleden al eens aangifte gedaan van ‘medeplegen kindermisbruik, door de geobsedeerde en paranoïde complotdenkster Alice Bosman, in opdracht van de gestoorde Micha Kat.
Een zeer serieus en ernstig verwijt, ware het niet dat de aangevers als bewijs naar voren brachten dat ik complotdenkers bestrijd en dat ik daarom schuldig ben aan kindermisbruik.
Het zijn immers de complotdenkers die kindermisbruik bestrijden, volgens de complotdenkers zelf. En dan misbruikt de persoon die onderbouwde verhalen schrijft over evidente complotonzin natuurlijk kinderen….
Ik ben overigens van mening dat het precies andersom is. Door alle complotmeuk en het gejaag op onschuldige mensen hebben echte slachtoffers moeite om serieus genomen te worden. Daar komt nog eens bij dat de complotwappies er nooit zijn als de echte daders voor de rechter staan. En ik ben er wel.
U zult niet verrast zijn dat deze aangifte snel in de prullenbak verdween.
Fleur
De voorbeelden van kansloze aangiftes zijn legio. De inmiddels civiel veroordeelde complotdenkster Fleur van der Pols kreeg het eens voor elkaar om aangifte tegen mij te doen, mede omdat ik haar de ‘scharrel’ van complotdenker Niels Hoekman had genoemd. Volgens Van der Pols wil de term ‘scharrel’ namelijk zeggen dat je een soort hoer bent.
En dat pikt ze niet.
Want deze ‘dame’ mag alles zeggen over anderen (tot zeer kwaadaardige leugens aan toe, waar ze ook civiel voor is veroordeeld), maar niemand mag het wagen haar eens de kinderlijke oortjes te wassen. Zelf kan ze iemand een ‘fucking ziekelijke gestoorde kanker psychopaat’ noemen, maar haar betitelen als ‘verward’, daar ligt natuurlijk de grens…
Uiteraard heeft haar aangifte het niet gered. Zoals alle aangiftes van deze mentaal beperkte dame in het ronde archief gaan. Scharrel wil namelijk simpelweg zeggen dat iemand een korte, niet al te serieuze relatie heeft gehad.
Dat is in dit geval gewoon een feit en met prostitutie heeft het al helemaal niets te maken.
Spekkers
Wat langer geleden kreeg ik te maken met een aangifte van Michel Spekkers. De man was lijdend voorwerp geworden van een onderzoek van mij voor het AD, waar ik op dat moment nog werkte op de landelijke nieuwsdienst. In een paginagroot verhaal voor de krant zette ik met behulp van getuigen en vonnissen uiteen dat Spekkers zich op verschillende manieren schuldig had gemaakt aan oplichting.
Van in totaal forse bedragen.
Volgens de oplichter zelf had ik mij echter schuldig gemaakt aan smaad en laster en was ik zelfs een stalker omdat ik contact met hem had gezocht voor (onder meer) wederhoor.
Geloof het of niet, maar de politie nam de aangifte van Spekkers in eerste instantie serieus en zo kon het gebeuren dat ik twee uren lang op het bureau in Amsterdam zat om mijn verhaal te doen. Gelukkig wel vergezeld van een door de NVJ betaalde advocaat, die van de ene verbazing in de andere viel.
Na het lezen van mijn verklaring besloot het OM mij niet te vervolgen.
Aachboun
Ook oplichter Karim Aachboun klom ooit eens in de pen. Deze gemankeerde Napoleon was niet zo blij met mijn artikelen, waarin ik openbaarde dat hij ondernemers voor tonnen oplicht. De kleine oproerkraaier liet zelfs een deurwaarder een heel pak papieren bezorgen op mijn thuisadres, met daarin de waarschuwing dat hij aangifte zou gaan doen.
Wederom: nooit meer wat van gehoord.
Een paar maanden later werd Aachboun veroordeeld wegens een poging afdreiging en smaadschrift.
Alex
Mensen vergeten wel eens dat dit allemaal voor mij gesneden koek is. Ik heb hier al heel lang mee te maken. Tien jaar geleden deed ene Alex Scheijbeler in Groningen aangifte tegen mij. Een zwaar geobsedeerde en bij de universiteit ontslagen kerel, die helemaal de focus op mij had gelegd, nadat ik slachtoffers van ernstige levensdelicten waarschuwde voor deze oplichter.
Scheijbeler gooide twee websites in de lucht over mij, met de meest walgelijke leugens en bedreigingen. Hij ging zelfs zo ver om verhalen in te sturen naar sekssites, waar ik met naam en toenaam de hoofdrol speelde.
Die verhalen werden zelfs gepubliceerd.
Ik werd zelfs uitgenodigd voor een verhoor op het bureau, maar omdat ik met een heel dossier kon bewijzen dat het juist deze idioot was die mij belaagde, verdween de aangifte in de prullenbak.
Eric Donk
De laatste loot aan de aangifteboom is Eric Donk, een wat verlopen complotdenker die ooit samen met de meermaals veroordeelde Micha Kat optrok om de vermeende misstanden van oud-topman van Justitie Joris Demmink ‘aan het licht te brengen’. Donk werd ooit veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf omdat hij als cameraman aanwezig was toen Kat gevels met graffiti besmeurde.
De toen al doorgedraaide Micha Kat besmeurde onder meer muren van het huis van topambtenaar Joris Demmink en het pand van de Raad voor de Rechtspraak.
De kleine Eric Donk sjouwt al jaren een verouderde camera op zijn schouders rond, maar door bedreiging van rechtbankpersoneel werd het hem verboden om in de rechtbank in Rotterdam te filmen. Door de vernieuwde persrichtlijn kan Donk helemaal niet meer werken in rechtbanken, omdat hij door de rechtspraak (en de NVJ) niet wordt gezien als journalist.
Op de een of andere manier krijg ik de schuld van deze hele gang van zaken, maar ik heb er helemaal niets mee te maken.
Volgens Donk heb ik mij nu schuldig gemaakt aan smaad, laster en opruiing door te publiceren dat hij ooit kinderporno ontving van Micha Kat, de walgelijke afbeeldingen bewerkte en ter publicatie terugzond.
Bekentenis
Ik heb verder geen idee wat Donk met de aangifte wil, want niet alleen heb ik hier alle bewijzen voor, maar de beste man heeft zelfs meerdere keren in Spaces en in berichten op X zelf toegegeven dat het allemaal zo is gegaan.
Uiteraard heb ik die door hemzelf uitgesproken en geschreven bekentenissen in bezit.
Maar het wordt nog gekker, want Donk stelt zelfs dat ik kinderporno heb gepubliceerd op mijn website. Dat is natuurlijk niet zo, in een verhaal over Micha Kat heb ik een screenshot geplaatst van een mail van de IJslandse host aan Kat. In die mail stelt de host dat de site van Kat op zwart gaat, omdat er ondanks een belofte van Kat nog steeds kinderporno op staat.
In de mail die ik liet zien staan weliswaar linkjes naar de vindplaats van die kinderporno, maar op het screenshot zijn ze niet aanklikbaar en leiden ze ook niet naar een werkende website.
Die was immers op zwart gezet.
Daar komt nog bij dat ik de linkjes grotendeels onleesbaar heb gemaakt.
Hypocrisie
Wat mij betreft is het van een buitencategorie hypocrisie om de persoon die kinderporno juist ontmaskert een aangifte aan te smeren, en dan ook nog als het gaat om de kinderporno waar de aangever notabene zelf verantwoordelijk voor is.
Dat is alsof je de persoon wil laten vervolgen die slechts een verslag schrijft van een inbraak die jij hebt gepleegd. Kafka (de beroemde schrijver, niet de mislukte praatzanger) had er in zijn tijd wel iets treffends over kunnen schrijven.
Donk gaat de laatste tijd nogal tekeer omdat ik op X heb gezegd dat ik het bewijs heb van de kinderporno die op de site van Kat heeft gestaan. Volgens Donk heb ik daardoor zelf kinderporno in bezit. Een wonderlijke gedachte, want dat ik bewijs heb wil helemaal niet zeggen dat ik zelf de bewuste strafbare kinderporno in bezit heb.
Ironie
Er is natuurlijk sprake van een bijtende ironie hier. Donk heeft jarenlang erkent dat hij kinderporno bekeek, bewerkte en ter publicatie beschikbaar stelde, maar dat hij dit deed omdat hij journalist is. En volgens hem mogen journalisten kinderporno bekijken, bewerken en publiceren.
Nog even daargelaten dat Donk geen journalist is, is het wel heel erg dom dat hij mij – een echte journalist – nu verwijt strafbaar te klooien met kinderporno. Want los van het harde gegeven dat dit helemaal niet waar is, is de gedachtengang er achter dus opnieuw letterlijk een bekentenis van Donk dat wat hij zelf deed ook in zijn eigen hoofd strafbaar is.
Laten we zeggen dat wappies in de regel niet al te diep nadenken en Donk is daar bepaald geen uitzondering in.
Schönfeld
Een en ander klemt temeer omdat het Eric Donk is die al maanden evidente laster over mij rondpompt. Onder meer door te beweren dat ik de veroordeelde crimineel Ron Schönfeld heb geslagen. Zelfs Schönfeld erkent dat het precies andersom was.
De kleine crimineel (hij kreeg ooit 10 jaar celstraf voor een poging doodslag) kwam ooit tierend en briesend voor de rechtbank in Arnhem op mij af. Toen ik hem subiet wegduwde omdat hij ondanks waarschuwingen in mijn gezicht bleef toeteren dat ik een smerige pedofiel ben, sloeg hij mij met zijn paraplu.
Het regentuig scheerde langs mijn neus.
Laten we zeggen dat hypocrisie en andersomland schering en inslag zijn in complotland, maar dat Eric Donk ze wel heel bruin bakt. Helemaal omdat zijn tijdelijke nieuwe mattie Ron Schönfeld al meerdere keren is veroordeeld voor smaadschrift en hij onlangs nog dreigde om rechters met een naar binnen gesmokkeld scheermes te lijf te gaan.
Wat bedreigen betreft hebben Donk en Schönfeld dus overeenkomsten.
Motieven
De reden dat wappies kind aan huis zijn op het politiebureau is volgens mij drieledig. Ten eerste proberen ze hun criticaster te beschadigen door te pogen hen een strafblad aan te smeren.
Ten tweede is het een kwestie van een wel heel ongezonde zucht naar aandacht.
Omdat ze in hun onkunde geen aandacht kunnen krijgen met positieve dingen. Ze weten dat ik een groot bereik heb op sociale media en een stevig aantal haters. Meteen na het doen van een aangifte pompen de complotdenkers dan ook steevast screenshots van die bewuste aangifte overal rond.
Alsof het een hele prestatie is om je verhaal tegenover de politie te doen.
Kafka
Kijk hiervoor bijvoorbeeld ook naar praatzanger Kafka, die op zijn YouTube uitgebreid verslag deed van een aangifte tegen mij, in zijn kenmerkende stijl: alsof je een Marokkaans straatjochie hoort praten. Inclusief nep-klokkie om zijn pols, zorgvuldig in beeld gebracht. Het is natuurlijk van een kinderlijk niveau om als een soort TEMU-Tate ‘succes’ uit te willen stralen met zoiets ordinairs als een horloge.
U raadt het vast al: ook van die aangifte heb ik nooit meer iets gehoord.
Ook Kafka is overigens kampioen domme aangiftes doen. Zo deed hij recent aangifte (naar eigen zeggen dan) omdat Norbert Dikkeboom een crowdfund had opgestart voor het goede doel. Hoewel ik met die actie helemaal niets te maken heb (behalve er aandacht voor vragen), was de aangifte ook tegen mij gericht.
Stelt u zich dat eens voor: ‘Ja, meneer de agent. Er zijn dus mensen die geld vragen voor het goede doel. Ik wil dat u er subiet een einde aan maakt!’
De crowdfund-actie was meer dan geslaagd overigens, er werd meer dan 10.000 euro opgehaald en ook van deze ‘aangifte’ van Kafka hebben we niets meer gehoord.
Ondertussen schuilt praatzanger kleurplaat voor de zoveelste vervolging en bestempelt hij mij in een Space met Eric Donk weer eens lekker laf als ‘pedofiel’. Een strafbaar feit uiteraard, wellicht kan hij zichzelf aangeven bij de Spaanse politie. Al zijn daar de ballen voor nodig die hij al jaren en jaren mist.
Censuur
Ten derde is het doen van een aangifte een poging om mij de mond te snoeren. Om ervoor te zorgen dat ik niet meer zal schrijven wat geschreven moet worden. Eigenlijk wel hilarisch, want ik mag toch aannemen dat zelfs de complotdenkers na al die jaren wel weten dat ik mij door niets en niemand tegen laat houden om te schrijven wat ik wil schrijven.
Aangiftes, klachten, intimidatie, sommaties, bedreigingen (zelfs van een ex-lid van No Surrender) hebben mij er nog nooit van weerhouden om iets op te schrijven.
Trust me: je maakt mij echt de pis niet lauw.
Journalist
Het is bovendien mijn taak als journalist om zaken te openbaren en als zodanig geniet ik zelfs enige bescherming. Als het gaat om een veroordeling voor smaad bijvoorbeeld (smaad draait niet om leugens, ook de waarheid vertellen kan strafbaar zijn), is het juridisch namelijk altijd nodig om te bewijzen dat er geen algemeen belang is bij wat ik schrijf.
Het spreekt wat mij betreft voor zich dat het een algemeen belang dient om de gevaarlijke nonsens van complotdenkers in het licht te zetten en te ontmaskeren.
En zeker als het gaat om mensen die stellen kindermisbruik te bestrijden, maar zelf met kinderporno aan het klooien zijn.
Wakker
Maar goed.
Wat mij betreft blijven complotdenkers gewoon aangiftes doen, ik lig er geen seconde wakker van. Ze doen maar. Maar ik denk wel dat het tijd wordt dat de politie eens wat selectiever omgaat met het recht om aangifte te doen.
Als je bijvoorbeeld ziet dat een vrouw als Fleur van der Pols voor de zoveelste keer op oneigenlijke gronden aangifte wil doen, dan zou het wat mij betreft wel effectief zijn om eerst eens telefonisch uit te vragen waar ze precies aangifte van wil doen.
Als het dan evident opnieuw gaat om niet-strafbare zaken, dan zou het ook wel eens aardig zijn om op een vriendelijke wijze duidelijk te maken dat de politie hier geen kostbare tijd aan gaat besteden. En dat mevrouw op moet passen dat ze zelf geen aangifte aan de stelten krijgt wegens het doen van een valse aangifte.
Er zijn namelijk genoeg burgers die dus wel aantoonbaar slachtoffer zijn van strafbare feiten en de grootste moeite hebben om een afspraak te regelen.
Wat mij betreft is het vrij simpel: als er in relatief korte tijd vijftien aangiftes tegen mij worden gedaan die allemaal in de papierversnipperaar gaan, vraag je dan eens af wie hier crimineel bezig is.
Ik ben het niet.
Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Je kunt mij ook met een vast bedrag per maand steunen: klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.
Aan de andere kant : een zeer goede journalistenvriend van jou beledigt aan de lopende band mensen, die dan terugreageren.
Waarop hij ze dan dreigt met een artikel over hen plus een aangifte.
REACTIE CHRIS KLOMP: Ik heb geen idee wat ik te maken heb met wat anderen doen. Als je op Sander doelt, volgens mij weet die zijn kritiek op anderen zeer eloquent onder woorden te brengen. Dat is niet strafbaar. Hoe ze op hem reageren is dan wel weer strafbaar.
Las net de LI reactie van Fleur op dit artikel. Ze gaat aangifte doen deze week. Op basis waarvan heb ik geen idee, maar dat dit soort lieden niet moe wordt van zichzelf.
REACTIE CHRIS KLOMP: Waarbij ze het punt van mijn artikel onderstreept…
Chris weer helemaal top +++++
Bakkie
“fly me to the moon”
Gr John