Naar de politie

 

Ik heb lang zitten twijfelen of ik onderstaand verhaal wel zou publiceren.  Er zijn namelijk allerlei hele goede redenen te bedenken om geen aandacht te schenken aan iets dat zelf zo graag aandacht wil. Soms is zwijgen gewoon beter.

Misschien is dat nu ook wel zo.

Maar ik ben ook met dit weblog begonnen om te laten zien hoe ik als rechtbankverslaggever zelf dingen ervaar. Wat dit werk met mij als persoon doet. Zaken die er in de krant of op de radio helemaal niets toe doen.

Maar hier juist wel.

Ik heb onlangs de politie ingeschakeld.

De trouwe bezoeker van dit weblog heeft waarschijnlijk wel eens iets gelezen over mijn cyberstalker. Een man met een duidelijke missie.

Helaas was het zijn missie om mijn naam op het internet door het slijk te halen.

Ach, zult u zeggen. Stel je niet aan. Je had toch zo’n dikke huid?

Misschien. Maar ook iemand met een dikke huid hoeft niet alles te pikken.

Het internet staat open voor iedereen. Mijn cyberstalker maakte maar liefst twee verschillende weblogs aan. Het voornaamste onderwerp? ‘Chris Klomp Rechtbankverslaggever’. Waar hij over schreef? Kort gezegd: hoe slecht ik wel niet was. Als mens. En als journalist. Niet integer.

De verhalen werden niet alleen dik aangezet, soms viel op iedere regel wel een pertinente leugen te lezen. Waarom de waarheid gebruiken als je met leugens veel meer schade aan kan richten?

Mijn digitale plaaggeest ging zelfs zo ver om een complete ontmoeting tussen hem en mij in scene te zetten en op zijn weblog te beschrijven. Een ontmoeting waaruit bleek hoe arrogant en slecht ik eigenlijk wel niet was.

 

The_Screenshot

 

De man ging  mij daarnaast op een zeer goed gelezen fora verbaal te lijf. De reden? Ergens in een discussie op het internet zei ik iets wat volgens hem niet door de beugel kon.

Tsja.

In het begin won mijn fascinatie het van mijn afschuw. Hoe komt het dat iemand zijn vrije tijd opoffert om een hem volstrekt onbekende te lijf te gaan? Hoe kan het dat iemand willens en wetens de meest belachelijke leugens lanceert en daar voor zichzelf blijkbaar vrede mee heeft? Hoe werkt zoiets?

Maar de afschuw won het uiteindelijk van de fascinatie.

De laatste weken werd het namelijk erger. Onbetamelijk zelfs. Bedreigend.

Ineens las ik op een van zijn weblogs over een beproefde tactiek om iemand te treffen. Door zijn familie te treffen. Er doken  een paar als bedreigend te interpreteren comments op, daar waar maand na maand niemand ooit een reactie had geplaatst op zijn schrijfsels. Waren het eigenlijk wel reacties van anderen?

Plotseling stond ik met naam en toenaam in een ranzig homoporno-verhaal op het internet. Op verschillende websites.

En wat te denken van een duidelijk naar mij te herleiden verhaal waarin staat te lezen dat sommige mensen eigenlijk geen kinderen zouden moeten hebben?

Ik heb drie kinderen. Mijn jongste is van 28 april 2009.

Hoe bizar is het om op het internet expliciet uitgemaakt te worden voor dierenmishandelaar omdat je een foto hebt gemaakt van je spelende kat? Om te lezen dat er ‘overleg’ is geweest tussen of met mijn collega’s en leidinggevenden en dat mijn ontslag aanstaande zou zijn?

Om vervolgens mails te krijgen met als titel: ‘NOG freelancer’

En zo zijn er nog talloze voorbeelden. Een oproep om klachtkaarten te sturen naar de rechtbank. Een klaagbrief aan mijn naaste collega. Een telefoontje naar de hoofdredactie. Contact met de president van de rechtbank. Een vermeende brief aan de hoofdofficier van justitie. Diefstal van een door mij gemaakte foto om op het internet daar doodleuk je eigen naam onder te zetten.

En dat is slechts een beperkte selectie.

Het bizarre van dit hele verhaal is dat ik (beroepshalve) heel goed weet wie deze man is. Ik heb hem zeker vier keer in een mail verzocht om mij met rust te laten.

Het ging onverminderd door.

Als je in Nederland meent dat je slachtoffer bent van (cyber)stalking, dan kun je bij de politie een melding doen. Een melding is nog geen aangifte. Het is een startpunt.

Inmiddels heb ik die melding gedaan. De politie heeft mijn verhaal opgenomen, de naam van de ‘verdachte’ genoteerd en een mutatie gemaakt. Wat volgt is een persoonlijk gesprek.

Ik heb daarnaast mijn stalker in een persoonlijke mail opnieuw duidelijk gemaakt dat ik geen last meer van hem wil hebben. Als hij mijn grens nog een keer raakt, maak ik van de melding een aangifte. Dat is geen dreigement. Dat is het verwijtbare resultaat van een langdurig spervuur aan onzin, flauwekul, laster en insinuaties.

Sinds het mailtje heb ik geen last meer van hem. De lasterlijke verhalen zijn van het web gehaald. Ze zijn nog slechts als cachepagina opvraagbaar via Google. Ik heb een wantrouwende aard, vandaar dat ik al zijn schrijfsels heb opgeslagen. Het is een ‘dossier’ van ruim zestig pagina’s geworden.

Oke, rechtbankverslaggever. Ergens op het gigantische web staat een marginaal weblogje waar iets lelijks op staat of stond. Sneu voor je. En nu?

Nu niets.

Ik vind dit verhaal iets zeggen over de negatieve kracht van het internet.

Over het ‘recht’ van een ieder om laster te verspreiden.

En de moeite die je ongevraagd moet doen om er een einde aan te maken.

Delen

0 reacties

  1. Ach dit is voor mij heel herkenbaar!
    Aangifte hoef je niet te doen……daar doen ze bij de politie niets mee.
    Ik mail je nog wel eens prive Chris.

  2. Hoi Chris,

    Ik vind het heel erg, wat er allemaal gebeurd is, het heeft duidelijk jouw persoonlijke integriteit en je gevoel geraakt.

    Eerlijk gezegd vraag ik me af (net als Tja, hierboven), wat de politie er aan gaat doen.
    Een gesprekje met degene die dat alles heeft geschreven. Dat kan voldoende zijn, maar als ik
    alles zo lees wat er over je geschreven is, dan geloof ik niet dat het op termijn zal helpen.
    En radiostilte momenteel, maar dat komt
    door jouw eigen mailtje, ik heb niet het gevoel dat het op termijn zal helpen. Sorry.

    Zodra deze figuur zich weer jegens jou opponeert, zou ik je adviseren om consequent te zijn, direct aangifte doen bij de politie, en ook van iedere volgende benadering afzonderlijk meteen aangifte doen, geen melding.

    En mócht het zover komen, dat er genoeg materiaal in het dossier aanwezig is om de man bij de rechter aan te pakken, denk dan ook even na over een dwangsom, je weet vast wel hoe je dat voor elkaar krijgt.

    Sterkte!

    Erwin.

  3. Chris,

    Ik doe een boel wat het Nederlandse daglicht niet kan velen, maar hiertoe zal ik mij NOOIT verlagen.

    Sterkte.

    Jacques

  4. @jacques: steun uit onverwachte hoek, maar evengoed bedankt.

    Dat gezegd hebbende: ik heb wel gezien dat je in het verleden een link hebt geplaatst naar een weblog van deze man en dat je vrij content was met zijn schrijfsels, in hem zelfs een medestander zag.

    Toegegeven: toen kon je niet weten waartoe deze man in staat was, maar toch….

  5. Onze lieve heer heeft vreemde kostgangers.
    In dat mens schuilt een zieke geest.

  6. Ik schrijf nu niets over deze vieze oude kerel, maar denk des te meer…

    Heel spijtig Chris, dat jij min of meer slachtoffer bent geworden van deze zieke persoonlijkheid.
    Hoeveel gingen je voor?

  7. Hoi Chris !
    Bekend probleem dit soort mensen 🙁
    Triest maar waar….

    Ik begrijp dat die lasterfora inmiddels van het web verwijderd zijn. Mooi zo !

    Vraag/tip : heb je ook zijn internetprovider benaderd ? Heb je daar al een klacht gedeponeerd ?

    Grtz

  8. Pingback: Weg met internet! » Blog Archive » Over het ‘recht’ van een ieder om laster te verspreiden en de moeite die je ervoor moet doen om er een einde aan te maken…

  9. Wellicht hier wat leesvoer voor dat vreemd soort menen die nog steeds niet begrijpen waar ze mee bezig zijn (en schuldig aan maken). Om rustig mee te beginnen, alleen al vanwege het feit dat het (in het begin niet of nauwekijks tot de hersenpannetjes weer door te dringen).. Zoals al eerder aangegeven : het is opvallend dat zowel politie en justitie/OM hier duidelijk tegen willen gaan optreden.. Werd eens tijd ook (zegt iemand juist die zo gecharmeerd is van het vrije woord) heeft ook iets met aangeboren, willicht ingebakken fatsoen te maken. Al is het ook maar greintje Maar ook dat zie ik al somer in… En die paar eikels verpesten het voor het overgrote deel die het wel aan kan …. En voor die laatstbedoelde groep verperst het een handjevol mensen dat duidelelijk en stuk voor stuk lijdt aan een antisociale persoonlijkheidsstooris,,,

    En die groep zou het voor de grootste groep moeten verpesten ?
    Zo kan het toch niet zijn?

    http://www.iusmentis.com/meningsuiting/smaad-laster-belediging/

  10. @Mike: ik denk dat je er ten onrechte van uitgaat dat deze groep open staat voor argumentatie. Daar gaat het helaas (zoals al snel op het internet) niet meer over. De letterlijke bedoeling is om te kwetsen. Dan komen argumenten veelal niet zo goed meer uit.

  11. Hallo Chris,

    Vind het heel goed dat je je verhaal naar buiten hebt gebracht. Ik heb dit ook gedaan met het idee om 40.000 handtekeningen bij elkaar te krijgen om het wetsartikel 285b opnieuw onder de aandacht te brengen in de Tweede Kamer. De stalking heeft een enorme impact op mijn leven gehad. Ondanks het wetsartikel 285b staan vele slachtoffers in de kou. Politie neemt je vaak niet serieus. Vandaar dat ik hoop 40000 medestanders te vinden die van mening zijn dat stalking een halt toe geroepen moet worden.

    http://www.petities.nl/petitie/stop_stalken/

    VERGEET DE BEVESTIGINGSMAIL NIET TERUG TE STUREN !!

    Dankjewel!
    Warme groet,
    Ans

  12. @ans:

    Ik heb je petitie van een naam voorzien! Goed initiatief! Ik heb in verband met mijn werk als rechtbankverslaggever in de provincie Groningen geen goed zicht op het landelijke beeld,, maar zie wel dat er in Groningen behoorlijk fanatiek ingezet is op stalking. Ik zie elke week wel een paar rechtszaken voorbij komen.

    Maar het kan altijd beter, dus ik ondersteun je initiatief van harte!

  13. Ans:

    Ik heb de petitie ook even ondertekend.

    Stalken haalt alles onderuit waar je leven op gebaseerd is. Het is ongewenst, je weet wie het doet, je kent de persoon die jouw leven op z’n kop zet, en toch is er nog steeds veel te weinig tegen te doen.

    Ik wens jou, en alle gestalkten, veel succes toe bij het behalen van succes.

    Hartelijke groet,
    Erwin.

  14. Beetje late reactie misschien, maar de politie doet wel degelijk iets met dit soort aangiftes. Je moet er voor zorgen dat je genoeg bewijzen hebt, en zoals je weet is dat via internet niet zo moeilijk, bijv. printscreens en emails.

  15. Ik had de petitie al ondertekend. Dit vind ik een goeie zaak 🙂

    Ik heb trouwens ook een reactie geplaatst op de post van @Tja, alleen staat hij nu bovenaan.

  16. Herkenbaar… mijn ex heeft mijn beste vriendin digitaal gestalkt, o.m. door haar foto, telefoonnummer en adres op een ranzige seksadvertentiesite te zetten, zodat mensen haar opbelden en zelfs langskwamen. Ook mij is hij – met tussenpozen – nu al jarenlang aan het belagen bijvoorbeeld door mijn composities een beetje aangepast onder zijn naam uit te geven. En door mensen uit mijn omgeving (zowel vrienden als opdrachtgevers) te benaderen met rare verhalen. Het is erg lastig om er een einde aan te maken als iemand vastbesloten is jou kapot te maken. Ben blij dat het voor jou afgelopen is, Chris, hoop dat het niet opnieuw begint!

Geef een antwoord