Rechters te goedgelovig

Nog niet zo heel lang geleden vroeg een rechter aan mij of rechters wel eens door verdachten ‘worden gefopt’ (ik kan het ook niet helpen, zo praat de rechter in kwestie).
 
 
Ik kon (en wilde) het niet ontkennen. Meteen daarop kwam van haar de vraag of zij zelf wel eens was gefopt. Ik vertelde haar dat rechters ‘in zijn algemeenheid’ wel eens in de luren worden gelegd. Dat wij journalisten soms meer weten, maar onze mond houden. Ik hield mij wijselijk op de vlakte of de rechter in kwestie wel eens bij de neus is genomen.

Ik was wijselijk, maar niet helemaal eerlijk. De rechter zat er namelijk onlangs nogal pijnlijk naast, al kon ze dat zelf niet echt weten.

Het navolgende verhaal haalde landelijk de kranten:

Vrijgesproken Hagenaar zei ‘hoâh’

DEN HAAG – Zei een 42-jarige verdachte nou ‘hoer’ of ‘hoor’ in plat-Haags tegen een agente nadat hij in Groningen was aangehouden voor rijden onder invloed? Voor de agente was het duidelijk: toen zij de Hagenaar op 10 april naar het politiebureau vervoerde voor een ademanalyse, zei de Hagenaar: ‘Goed gereden, hoer.’ De man ontkende dat gisteren in alle toonaarden bij de Groningse politierechter.

Hij beweerde de agente juist een compliment te hebben gegeven na afloop van het ritje: ‘Goed gereden, hoâh.’ Als voormalig taxichauffeur kon hij de stuurmanskunsten van de agente wel waarderen. De bestuurster dacht dat zij voor prostituee werd uitgemaakt. Bij de rechter erkende de Hagenaar gisteren met drank op te hebben gereden ‘om snel even sigaretten te halen’. Van belediging was geen sprake, beweerde de verdachte. Hij sprak van een misverstand, het gevolg van zijn Haagse tongval. Om zijn woorden kracht bij te zetten sprak hij een paar zinnen plat- Haags. Zijn Groningse advocaat probeerde de woorden te herhalen, maar kwam er niet uit. ‘Waâhrdeloâs,’ oordeelde de Hagenaar. De politierechter sprak de verdachte vrij, omdat ze niet kon uitsluiten dat hij de agente inderdaad had gecomplimenteerd in plaats van uitgescholden. Voor het rijden onder invloed legde ze een werkstraf van 24 uur op.

Algemeen Dagblad (Den Haag)
EINDE KRANTENARTIKEL:

Het verhaal is van mij en gemaakt naar aanleiding van een rechtszaak in Groningen. Vervolgens is het in diverse kranten terechtgekomen. Een leuk, grappig verhaal. Meer is het niet.

Ware het niet dat de politierechter in het verhaal de rechter is die laatst aan mij vroeg of ze wel eens werd gefopt. Ja, had ik volmondig moeten zeggen. Met boter en suiker.

Want het alibi van deze Hagenaar is een bedacht alibi, hoorde ik later. Een geconstrueerd verhaal om aan strafvervolging te ontkomen. Een lulverhaal, om het eens plat uit te drukken. Ergens in het hele strafproces had iemand bedacht dat dit wellicht zou kunnen werken bij een rechter. Die persoon had het goed gezien.

Nog later hoorde ik dat de Hagenees, die tegen de rechter nog zei dat hij zijn leven op orde had en op school voorlichting gaf over de gevaren van alcohol, een ‘bekende’ verschijning was in het Den Haag van de jaren tachtig. Hij voorzag in zijn ‘levensbehoefte’ door op de fiets bankovervallen te plegen. De rechter in kwestie haalde tijdens de zitting slechts een oud strafbaar feit op zijn strafblad aan. Een art 11 WvW: joyriding.

Niet meer doen, hoor!

Een door de wol geverfde bankrover tegenover een rechter die nog gelooft in het goede in de mens.

De strijd was nog nooit zo ongelijk……

Delen

0 reacties

  1. Ja dat wil ik wel uitleggen. Een Syrische man had een rechter gewraakt. Maar blijkbaar kwam de wrakingskamer niet bijeen. Daar had de advocaat op moeten letten. Maar die kreeg weken later pas een schrijven. Toen de President daarop werd aangesproken en het bestuur kreeg de man een brief van bla, bla bla werd het bos weer ingestuurd. Zo hoort het niet. De President nam zijn rechter in bescherming, maar wel op een hele rare manier, tenminste vond ik.

  2. Geachte Mr Haak,

    dank voor uw reactie, maar mijn vraag was voor A. Misschien moet u de heer A even roepen, aangezien uw IP-adres (en computernaam) exact overeenkomen. Roep ook meteen Job, A.S. en Abraham er maar even bij. Vier weten meer dan een….

    A,

    Ook op het weblog van Rob Zijlstra zie ik dat je inmiddels drie identiteiten hebt aangenomen (A, Job en Mr Haak). Wellicht is het handig om te weten dat je steeds hetzelfde IP adres (en dezelfde computernaam) mee stuurt. Blijkbaar heb je imaginaire vrienden nodig om je punt te maken, het zij zo.

    Met je warrige commentaren op het web heb ik geen moeite. Ieder zijn meug. Dat je mij juridisch wil bestrijden en aangifte wil doen wegens laster en smaad, juich ik toe. Dat je mijn hoofdredactie een brief wil sturen, mijn zegen heb je. Om je kaartenactie op misdaadjournalist heb ik hard moeten lachen. Het is maar waar je de tijd voor hebt…

    Maar op dit weblog stel ik een aantal simpele regels. Iedereen mag reageren en dat mag nog anoniem ook. Het mag zelfs hard en het mag kritisch.

    Maar reageren onder verschillende pseudoniemen en daarbij doen of je met meerdere personen bent….dat is andere koek.

    Dus de volgende keer graag weer onder je eigen naam reageren, A. Met de standaard voorwaarde dat ik ze eerst goed doorlees om te kijken of er geen belediging of bedreiging te lezen valt.

Geef een antwoord