Ik heb het heel erg lang voor me gehouden. Maar ik het kan het niet langer meer. Ik heb jullie als journalist bedrogen. Al sinds 2001. Telkens maar weer. Het spijt me. Ik schrijf sinds 2001 verhalen. Nieuwsverhalen Achtergrondverhalen. Reportages. Ik doe dat voor regionale en landelijke kranten. Voor radiostations en websites. In die verhalen...Lees verder→

Politici schreeuwen soms heel hard. Dat mogen ze ook. Zij maken de wetten. Ook al hebben ze soms geen idee wat ze doen. In een vrij recent verleden schreeuwden politici zo hard dat een nieuwe wet aan de horizon verscheen: Art. 22b sr. Heel kort door de bocht: geen taakstraffen meer voor bepaalde ‘zware’ misdrijven....Lees verder→

Het is lastig en het blijft altijd een discussie met veel mitsen en maren. Wat doe je als journalist met potentieel schadelijke informatie? Hoe ga je om met gegevens waarvan je weet dat publicatie ernstige gevolgen kan hebben voor anderen? Op een woensdagochtend besluit ik een dagje alcohol te doen. Dat wil zeggen: ik volgde...Lees verder→

Ik denk in beelden. Mijn hoofd denkt er noodgedwongen bij wat ik niet altijd even goed weet. Denk even met mij mee. Je hebt de liefde van je leven gevonden. Ze is mooi. Leuk. Bijzonder. Ze is alles wat je wil als je verliefd bent en zeker denkt te weten dat dit het is. Oké,...Lees verder→

Oké. Dit gaat een beetje een raar stukje worden. Al was het maar omdat ik nogal boos ben. En gefrustreerd. En kwaad. En ook wel weet dat je dan eigenlijk niet moet gaan schrijven. Maar goed. Komt ie toch. Wat is er toch in godsnaam in onze straten aan de hand? En dat al heel...Lees verder→

Studente Mirjam de Rover (UvA) onderzocht onlangs de wereld van de rechtbankverslaggeving. En meer in het bijzonder twitterende rechtbankverslaggevers. Ik was niet blij met de uitkomst. Twitter is niet meer weg te denken uit de moderne communicatie-wereld. Voorlichters en journalisten hebben de moderne chatdienst in de armen gesloten en spinnen er lustig op los. Met...Lees verder→