Paul is een tbs’er. Ooit maakte hij onder invloed van zijn seksuele stoornis ergens een slachtoffer. Er ligt een brief klaar voor het slachtoffer. Wel geschreven. Nooit verzonden. Paul zit in een tbs-kliniek. Ooit vonden rechters dat hij zonder hulp, begeleiding en toezicht een gevaar zou vormen voor de samenleving. Dat hij wellicht in staat...Lees verder→

Ik denk niet dat ik met dit verhaal vrienden ga maken. Maar het moet (opnieuw) maar eens gezegd: wij lijden in Nederland aan een twijfelachtige vorm van slachtoffer-fetisjisme. We zijn geneigd slachtoffers altijd en overal maar te geloven. Zij hebben het monopolie op de waarheid en dienen alle steun en hulp te krijgen. Dat de...Lees verder→

In een ideale situatie neemt een strafrechter alle informatie mee om tot een oordeel te komen. De aangifte van een slachtoffer. Het relaas van de politie. De mening van het Openbaar Ministerie. En alle persoonlijke omstandigheden en het verleden van de verdachte. Dat is ideaal. Zo zou het moeten. Maar zo gaat het niet. Als...Lees verder→

Misschien verwachten wij wel te veel van onszelf. Dacht ik laatst na weer een maand rechtbank. Ik had weer een lange reeks verdachten langs zien komen. Mensen met werk. Zonder werk. Mensen met stoornissen, verslavingen, financiële problemen. Intelligente mensen, zwakbegaafde exemplaren. Autisten en studenten. Ze stonden voor de rechter omdat ze iemand hadden geslagen. Beledigd....Lees verder→