Ik denk in beelden. En dat is niet altijd handig voor een rechtbankverslaggever. Ergens in de namiddag loop ik naar mijn auto. Een paar rechtszaken ijlen na in mijn gedachten. Mijn hoofd schuift er ietwat onrustig vage dia’s bij. Hoewel de beelden door elkaar lopen, duikt zo nu en dan steeds hetzelfde plaatje op. Het...Lees verder→

Journalisten schromen niet om alles en iedereen de maat te nemen. Vaak is dat terecht. Onlosmakelijk onderdeel van het vak. Een waakhond zonder tanden is een schootkat. Hoewel we stevig uit kunnen delen, kunnen we niet altijd even goed incasseren. We willen nog wel eens wegduiken bij kritiek. Vroeger verdwenen boze lezersbrieven meestal ook al...Lees verder→

Journalisten werken met bronnen. Met informatie van op het oog onbekende herkomst. Met mensen die graag wat willen vertellen. Die bronnen zijn niet alleen van groot belang voor ons werk. Ze zijn het waard om de bak voor in te draaien. Op woensdag 23 mei sta ik op het terrein van het illegale tentenkamp in...Lees verder→

Hij zoeft iets voor sluitingstijd de supermarkt binnen. Laat zijn fiets met een stalen smak op de grond vallen. En richt zijn vuurwapen op de dichtstbijzijnde medewerker. Klanten en personeel. Ze kijken allemaal alsof het niet waar kan zijn. Niet hier. Niet nu. Dan gebeurt wat niemand verwacht. Klanten komen in actie. Laten de overvaller...Lees verder→

Ze staan verontwaardigd in de tuinen voor hun huizen. In een niet zo fraaie volkswijk waar leren banken net zo makkelijk buiten staan als binnen. De armen afstandelijk over elkaar heen geslagen. Trainingsbroek los om de kont. Sigaretje in de mond. De boze blik gericht op het huis van de overbuurvrouw. In het huis ligt...Lees verder→